Kans op een Oscar met een film van ruim twee minuten

Dit weekend worden de Oscars weer uitgereikt. De Utrechtse animatiestudio Job, Joris en Marieke is met hun film A Single Life genomineerd voor de Oscar voor Beste Korte Animatiefilm. Hotelsuites en limousines? Nee hoor, ze nemen een Airbnb en met de taxi naar de ceremonie.

In A Single Life kan Pia tijdsprongen maken met haar platenspeler. Beeld Job, Joris en Marieke

Op de vijfde verdieping van een groot bedrijvenpand zit de studio van Job, Joris en Marieke. Vroeger was dit een pakhuis voor graan. Aan de achterkant van de studio bieden drie grote ramen een mooi uitzicht over Utrecht. Rechts in de hoek staan drie computers, daarvoor een houten hokje ter grootte van een toiletruimte. Het blijkt een opnamestudio. In het midden een rechthoekige tafel, bezaaid met storyboards en ander papierwerk.

„Toen Ivo Niehe langskwam moesten we het allemaal netjes opruimen, maar de meeste media vinden het juist wel leuk als het een beetje rommelig is. Dus we hebben het voor nu maar zo gelaten”, zegt Joris Oprins.

Hier maakte hij samen met Job Roggeveen en Marieke Blaauw in drie maanden de film A Single Life, die genomineerd is voor de Oscar voor beste korte animatiefilm. Het was de voorfilm van Gooische Vrouwen 2 in de Pathé-bioscopen. In A Single Life ontdekt het meisje Pia dat ze via een plaat op haar platenspeler grote sprongen in haar leven kan maken. Zo zien we haar als kind, volwassen vrouw, oudere vrouw en bejaarde. Totdat de plaat afloopt...

Hoe kwamen jullie op dit idee?

„Het idee ontstond al tijdens onze studententijd. We zaten op mijn studentenkamer platen te luisteren. Het was Waterloo van Abba volgens mij, wat vrij gênant is. En de plaat skipte, waarop bij ons de gedachte opkwam: skipte de plaat nu, of zijn we een stukje in de tijd opgeschoven? Dat was een grappig hersenspinsel, maar nog geen verhaal natuurlijk. Dertien jaar later dachten we na over een filmpje voor Ultrakort. Voor deze competitie moesten we een filmpje maken van twee minuten dat als voorfilm voor grote films in Pathé zou draaien. We kwamen terug op dit idee van het skippen van een plaat. Het kwartje viel toen we bedachten wat er gebeurt als je ook grote tijdsprongen kan maken.”

Het oogt vrolijk, maar is melancholiek.

„We zijn zeer geïnteresseerd in de balans tussen het luchtige en het donkere randje. Onze vormgeving is tamelijk opgewekt en lief en daardoor zoeken we qua verhalen wat extra gewicht op. Anders wordt het een kinderfilm.”

En dat wil je voorkomen?

„We zijn niet tegen kinderfilms. Maar we zijn wel allergisch voor het vooroordeel dat animatiefilms alleen voor kinderen zijn. We hebben het bij reclamebureaus vaak gehoord: ‘we willen iets van jullie, maar het moet niet te kinderlijk zijn’. Wij vinden animatie helemaal niet kinderlijk.”

Wat opvalt: Pia heeft uiterlijk weinig detail, maar je ziet veel van haar leven.

„Pia heeft inderdaad geen neus, geen oren. Die heeft ze niet nodig. Maar we wilden haar niet onpersoonlijk maken, dus zochten we naar wat voor interieur past bij verschillende levensfasen. Bij het begin is Pia een rommelige student, dan een zwangere, new-age-achtige vrouw, daarna een beetje een oude taart die aan nordic walking doet. Zo krijgt ze een karakter.”

Hoe voelt het om Oscargenomineerde te zijn?

„Het klinkt flauw, maar de nominatie is al een prijs op zich. Gouden Kalf-genomineerde is geen titel waar je de rest van je leven op kan teren, Oscarnominee wel. In zekere zin is de buit binnen. Niet dat we ons hele leven al dromen van een doorbraak in Hollywood. Maar alles wat uit dit avontuur voortkomt, is mooi meegenomen.”

Dat klinkt wel heel nuchter.

„Iedereen is er heel erg mee bezig, vrienden, kennissen en media. Dan lijkt het alsof het heel belangrijk is. Af en toe doen we een reality check. Sommige dingen passen bij ons en sommige niet. We kregen de vraag of we met een limousine naar de ceremonie wilden. Het feit dat het kan en dat heel veel mensen zeggen dat het vet is, wil niet zeggen dat wij het vet vinden.”

Dus geen limousine of suite?

„Nee, dat past niet bij ons. We verblijven in een Airbnb op een minuut lopen van de ceremonie. Het is alleen schijnbaar onmogelijk te voet op de rode loper te komen. Dus we zullen wel met een taxi moeten. We hebben ook aanbiedingen gekregen van mensen die voor heel veel geld voor ons wilden lobbyen bij The Academy, maar we willen geloven dat de Oscarverkiezingen een eerlijk proces is.

En we krijgen allemaal tips van mensen die in ‘het wereldje’ leven over hoe we ons moeten gedragen tijdens de ceremonie en het bal. Zoals: je mag filmsterren aanspreken, maar niet als ze in gesprek zijn, dat geldt als ongemanierd. Ja, dat snap ik ook wel.”

Wie zou je willen aanspreken?

„Dan toch regisseur Wes Anderson. Hij is negenmaal genomineerd voor The Grand Budapest Hotel. Zijn films zijn tof en hij is één van de weinigen die ik zou durven aanspreken. Brad Pitt niet. Die zou ik alleen aanspreken om achteraf te zeggen dat ik Brad Pitt heb gesproken.”