Een slagveld op tafel – maar wat een goddelijk eten

Aan de drukke Albert Cuypstraat zit een Vietnamees eettentje waar de mensen voor in de rij staan: Pho 91. Je kunt er niet reserveren, krap een uur na openingstijd zit het al mudjevol. Een trekpleister voor vooral jonge mensen, en toeristen hebben het adres inmiddels ook gevonden. Het is een kleine, sobere zaak met eenvoudige houten banken langs de muur en kleine houten tafels en stoelen, op de muren staan wat tekeningen en uit de boxen klinkt popmuziek. De bediening, allen met Aziatische roots, is vriendelijk en behulpzaam, maar moet flink aanpoten om alle tafels van eten te voorzien en de groeiende rij wachtenden in goede banen te leiden.

Deze zaterdag heeft de zaak een extra hindernis, want vechtende jongens hebben ’s nachts het raam ingegooid; de Pijp kan bij tijd en wijle onrustig zijn. De voorkant is dichtgetimmerd met houten planken, zodat het die avond net lijkt of we lid zijn van een geheim genootschap... het heeft wel iets.

Pho 91 heeft een bescheiden kaart met authentieke gerechten die je ook in Vietnam op straat en in kleine eethuizen tegenkomt. Hond, rat of slang, wat de pot dáár ook schaft, serveren ze hier gelukkig niet. Het draait allemaal om twee hoofdgerechten: de pho, uit te spreken als ‘feu’, dat is een noedelsoep (in Vietnam vaak het ontbijt) gevuld met vlees en groenten; en de bun, een lauwe salade met noedels, vlees of vis en groenten. Vooraf is er keuze uit kleine hapjes, allemaal betaalbaar en smakelijk.

Bij binnenkomst vraagt het meisje in de bediening attent of we allergieën hebben waar ze rekening mee dient te houden. Die hebben we niet, sterker nog: we lusten bijna alles (behalve hond en rat, vermoeden we) en willen graag veel proeven.

De summerroll, een rolletje van niet-gefrituurd deeg met varkensvlees en garnalen (4,50) ziet er prachtig en heel verfijnd uit en is ook uitmuntend. Helaas smaakt het bijgeleverde sausje wat kunstmatig. De crispy chicken wings (5,-) zijn inderdaad knapperig geworden, omdat ze in een heel dun laagje deeg zijn gefrituurd. Van binnen zijn ze supermals, ze vallen zo van het botje, ze zijn lekker gekruid en het citroengras doet de rest. Dit zijn vleugels om voor om te fietsen! De Pho 91 (14,-), een soep van runderbouillon waaraan zo te proeven steranijs, gember en vissaus – onontbeerlijk in de Vietnamese keuken – zijn toegevoegd, is gevuld met dungesneden plakjes kip, bief en varkensballetjes. En verse kruiden natuurlijk. Een waar genot door de uitgesproken vettige, volle smaak van de bouillon. De bun springroll pork (12,50) is een royale salade met dunne glasnoedels die thuishoren in een Vietnamese salade, veel verse kruiden met daarop weer van die lekkere rolletjes, maar nu wel gefrituurd. Ook al zo’n feest.

We drinken een lekker Saigon-biertje (4,-), gelukkig is er ook betaalbare wijn (4,-), alhoewel die helaas niet al te best, namelijk zuur is… verbeterpuntje.

Net als het slagveld op de tafels, want door de drukte komt de bediening nauwelijks aan opruimen en schoonmaken toe.

Dit wordt snel vergeven als er twee goddelijke toetjes op tafel komen: gegrilde banaan (4,-) en ijs van gezouten caramel (4,-) . De desserts worden in huis gemaakt en verdienen een speciale vermelding: het is zelden dat we in een eenvoudig zaakje als dit zo smakelijk eindigen. De banaan heeft een saus van kokos, een beetje gecondenseerde melk en tapioca en is bestrooid met geroosterde kokos; op het ijs zitten sesamzaadjes die het nog lekkerder maken.

Een avond lang tafelen zit er bij Pho 91 niet in. Daarvoor is de zaak te simpel, zijn de banken te hard en is de rij wachtenden te lang. Maar wie eenmaal een plek heeft gevonden en al die mooie Aziatische smaken op zich in laat werken, heeft een lekker uurtje of anderhalf.