De watertaxi breidt uit, ooit ook naar New York

Ooit de „cowboys van het water”, nu op bijna elke foto van de Maas. De Rotterdamse Watertaxi breidt komend jaar uit.

Wim de Jong Rien Zilvold

Whhhhhhoeshhhh! Daan van der Have doet in woord en gebaar maar even voor wat er kan gebeuren als er in Rotterdam koppen bij elkaar worden gestoken. Als grote of kleine ondernemers bij het stadhuis aankloppen met een idee dat de stad ten goede komt. Altijd is er eerst die onvermijdelijke kudde beren op de weg die uitvoering onhaalbaar lijken te maken. Vervolgens begint er bij de verantwoordelijke bestuurder of ambtenaar plotseling alsnog een lontje te smeulen. En dan, pfffjjooeee, kan zo maar die massa energie en geestdrift oplaaien die de boel in gang zet. Welja, opgestroopt maar weer die mouwen.

Van der Have kent het procédé intussen als geen ander, maar geniet nog van elke keer dat hij op die manier nieuwe projecten ziet ontstaan. Zelf kreeg hij zo ooit het groene licht en de steun van de gemeente om Hotel New York van de grond te tillen. Overtuigde hij toenmalig minister Van Aartsen (Landbouw, VVD) dat híj met vaste zakenpartner Hans Loos de ideale kandidaat was om het vervallen landgoed Dordwijk in Dubbeldam van de teloorgang te redden en in zijn negentiende-eeuwse glorie te herstellen. En is hij ook nu, 22 jaar later, weer de pionier die Rotterdamse Watertaxi naar een hoger plan wil tillen.

Autoboot

„Over mijn lijk”, riep de verantwoordelijke havenmeester nog, toen Daan van der Have en Hans Loos in 1992 een enkel veerbootje tussen de Veerhaven en de Kop van Zuid in de vaart wilden brengen. Maar mooi wel dat het toch weer op z’n Rotterdams uitpakte, want inmiddels bestaat hun gehele vloot uit een vijftiental schepen, verdeeld over de klassieke, teakhouten ‘Autoboten’ (die de veerdiensten uitvoeren) en de robuuste, geelzwarte watertaxi’s die er vanaf 2001 aan zijn toegevoegd.

Dat die watertaxi’s ooit niet welkom waren op het drukste stukje rivier van ons land, kunnen Rotterdammers zich vermoedelijk amper meer voorstellen, zeker de gemeente en het havenbedrijf niet. De watertaxi is per slot van rekening uitgegroeid tot een icoon van de world port city. Op welk moment van de week je tegenwoordig ook over de Erasmusbrug rijdt, er staan altijd wel fotografen met een camera aan de reling om de Maas, de havenkranen en de hoogbouw van de Wilhelminapier in één dramatisch beeld van de stad te vangen. En vrijwel nooit ontbreken de scheepjes van de Rotterdamse Watertaxi daar meer op.

Tegelijk met de populariteit van de scheepjes groeide ook het aantal passagiers dat ervan gebruikmaakte. Eind 2012 waren dat er jaarlijks nog 200.000, 2014 werd al afgesloten met een toename van 100.000 mensen. De verwachting is dat het aantal overtochten in afzienbare tijd nog eens kan worden verdubbeld. Voor die sprong naar de toekomst wordt dan wel nadrukkelijk de samenwerking met de gemeente Rotterdam gezocht. Die heeft zich alvast enthousiast getoond.

Van der Have: „Dat is bijzonder, want tot dusver werden we met onze boten toch een beetje beschouwd als de cowboys van het water. Maar nu lijkt die whhoesh dan toch weer in aantocht. Het moment is er vanzelfsprekend ook. De stad raakt in hoog tempo in trek bij binnen- en buitenlandse toeristen, en wat is er dan mooier om die over water de stad te kunnen laten zien? Ik kan er zelf nog elke keer verbaasd van staan hoe mooi de aanblik ervan is vanaf de rivier.”

New York

Van der Have vergeet dan uiteraard ook niet te vertellen dat het een unieke voorziening is die Rotterdam met zijn watertaxi’s heeft. Behalve in Venetië worden ze nergens anders op het continent ingezet. En nog maar kortgeleden hingen investeerders uit New York bij Van der Have aan de lijn. Of hij ook niet bij hen..? Maar nee, Van der Have, Loos en vennoot Willem Tieleman (tevens eigenaar van de Euromast) willen er eerst voor zorgen dat de Watertaxi in Rotterdam helemaal is opgetuigd.

Inzet van de Rotterdamse Watertaxi is de bestaande vloot binnen een jaar van twaalf naar vijftien schepen uit te breiden, evenals het aantal aanlegplaatsen in en rondom de stad, waarvan er nu zo’n vijftig zijn. Ook het tariefsysteem gaat op de schop. Bedoeling is dat er een vaste persoonprijs voor een rit in het vaargebied tussen de Euromast, de Boompjes en de Kop van Zuid wordt ingevoerd van zo’n vier euro per persoon. Daarnaast volgt nog dit jaar de introductie van een ‘plug-in hybride’-taxi met een schone, geluidsarme aandrijving, geschikt voor korte ritten tussen de centrumoevers. Als de proef een succes is, worden er in 2016 nog vier bij gebouwd. Net als de bestaande taxi’s kunnen ze 12 personen per keer vervoeren.

De Rotterdamse Watertaxi wil dat het stadsbestuur een deel bijdraagt aan de kosten die met het totaal gemoeid zijn. Die steun zal zich in 2017 al meteen uitbetalen wanneer de Maastunnel voor twee jaar dichtgaat en de Rotterdamse Watertaxi een rol kan gaan vervullen in het ontlasten van de noord-zuidverbindingen die er dan nog op het land overblijven. Van der Have: „Wie straks zijn auto bij de Parkhaven parkeert en een watertaxi naar zijn bestemming op Zuid neemt, hoeft van die dichte tunnel dan geen centje last te ondervinden.”

Het extraatje van zo’n forensenritje per snelle watertaxi (hij kan 50 km/u) is natuurlijk de kick die je, even later op kantoor, nog in je zenuwbanen voelt. Daan van der Have: „Dat blijft wat mij betreft zó geweldig. Ik geloof niet dat ik daar ooit genoeg van zal krijgen.”