Van der Laan en Woe fileren vol flair hedendaagse hysterie

Niels van der Laan (links) enJeroen Woe inAlles Eromheen. Foto Charlotte van Ouwerkerk

Bijna is het een coherent verhaal, wat Niels van der Laan en Jeroen Woe in hun vijfde theaterprogramma vertellen – een verhaal met terugkerende personages en dito grappen. Wat aanvankelijk, net als hun vorige programma’s, een hoogstkomische sketchshow is, krijgt immers steeds meer samenhang. In de laatste scènes wordt het zelfs een heksenketel, waarin allerlei figuren gastrollen gaan spelen in elkaars scènes. Alsof er allengs een doorlopende intrige aan het ontstaan is. En die intrige zou bijvoorbeeld kunnen gaan over hedendaagse aanstellerij. Of hysterie, dat is misschien een passender woord.

Zo laten Van der Laan en Woe ditmaal lachwekkende staaltjes zien van het maniërisme van veel tegenwoordige singer-songwriters, de prijzenoorlog in de reisbranche, de tevredenheidsonderzoeken die overal op de minst gewenste momenten opduiken, de hang naar Thaise bruidjes en de hitsige creatie van hypes.

Een hoogtepunt is ook het summum van een politiek correct dialoogje, waarin zelfs de onschuldigst lijkende woorden bij de gesprekspartner een traumatisch effect kunnen losmaken. „Voor mij komt het wel heel dichtbij”, luidt dan de standaardtekst, tot in den treure.

Van der Laan en Woe spelen zulke nummers met zo veel toneelspelersflair, dat ze het onderste uit de kan kunnen halen. En bovendien kunnen ze volop gebruikmaken van hun vocale en instrumentale kwaliteiten. Niet voor niets zijn ze buiten het theater vooral bekend als de parodistische liedjeszangers in het satirische tv-programma De kwis. Ook in Alles Eromheen wordt heel welluidend gezongen en gespeeld. Er is zelfs – uniek in dit genre! – een titellied.

Ruim anderhalf uur duurt deze voorstelling, waarin het duo hoogst zelden te betrappen is op vulsel. Eigenlijk maar één keer, in een absurd bedoeld nummer met een extreem laag opgestelde zangmicrofoon – gebaseerd op de denkfout dat herhaling per definitie de hilariteit verhoogt. Als de voorspelbaarheid toeslaat, leidt dat tot een tegenovergesteld resultaat.

Maar op die ene uitzondering na zijn Van der Laan en Woe, geregisseerd door Erik van Muiswinkel, voortdurend onvoorspelbaar. Hun vorige programma leverde een nominatie op voor de grote Poelifinario-cabaretprijs. Niet de prijs zelf. Maar dit programma is nog beter.