Eerst melk: niet ieders cup of tea

Foto Thinkstock

Ben je een MIF or TIF? Om in te burgeren in het Verenigd Koninkrijk, waar een kopje thee geldt als panacee voor alles, is het een belangrijke keuze: milk in first of tea in first. (Thee zonder melk is, vooral buiten Londen, nog altijd ongewoon.)

De discussie is al decennia gaande. Maar naar gisteren opeens bleek, is zij al in 1980 beslecht door de British Standards Institution, die wereldwijd specificaties over producten, diensten en methodes bepaalt. Onder de noemer BS 6008 of ‘methode voor de bereiding van een vloeistof van thee voor het gebruik van zintuigentests’ stelde het BSI: melk éérst.

Het leidde tot ophef bij de TIF’s. Zij voelden zich sinds 1946 gesterkt door onder meer de elf regels van het theezetten van George Orwell: „Als men eerst de thee inschenkt, kan men de exacte hoeveelheid melk reguleren, terwijl men risico loopt te veel melk in te schenken als men het andersom doet”, schreef hij.

Sommigen zien in de keuze voor MIF of TIF een klassenkenmerk. Die gedachte wordt gevoed door de briefwisseling tussen schrijvers Nancy Mitford en Evelyn Waugh – in de jaren vijftig de scherpe observatoren van de aristocratie – waarin iemand uit een lagere sociale klasse wordt aangeduid als rather milk first (‘tamelijk melk eerst’). Bovendien schrijft het etiquetteboek van Debrett’s TIF voor.

De working class zou eerst melk schenken omdat hete thee inferieur aardewerk kan doen breken. De upper class zou – door gebruik van beter porselein – eerst thee schenken. Bewijs is er niet; ook fijn porselein kan barsten.

Wat het BSI ook moge voorschrijven, de helft van het land zal de regels als oorlogsverklaring beschouwen, en de melk gewoon ná de thee blijven inschenken.