Schommelstoelblues

De jongeman die in de jaren zestig de soundtrack van Mali’s onafhankelijkheid zong, wordt prachtig oud. Het leven van Boubacar Traoré werd in 1996 al beschreven in het boek Mali Blues door Lieve Joris, sindsdien lijkt die titel hem alleen maar beter te passen, getuige ook zijn nieuwe album Mbalimaou. De akoestische gitaar en kalme percussie op de traditionele kalebas zorgen voor een plaat die je het best kunt beluisteren in een schommelstoel. De eerste helft wordt de gitaarblues ondersteund door getokkel op een banjo-voorloper: de ngoni. De tweede helft neemt de kora, de Afrikaanse harp, die plek in, waarmee het tempo hoger komt te liggen. Traoré vernieuwt zich niet meer, maar dit album verveelt geen moment.