Melk in de thee voor- of achteraf. Daar maken alleen Britten zich druk om.

De Britten kunnen bij het drinken van thee in twee categorieën worden ingedeeld: zij die de melk vooraf in hun kopje doen, en zij die het na het inschenken van de thee toevoegen. Maar wat is nu het beste?

Bijna alle Britten drinken hun thee met melk. Uit onderzoek van vrijwilligersorganisatie WVRS blijkt dat ruim een derde de voorkeur heeft voor een nog vrij donkere thee met melk. Infographic WVRS

Groot-Brittannië is traditioneel het land van in de middag een - voor Nederlandse begrippen erg sterk - kopje thee, mét een scheutje melk. De Britten kunnen daarbij in twee categorieën worden ingedeeld: zij die de melk vooraf in hun kopje doen, en zij die het na het inschenken van de thee toevoegen. Maar wat is nu het beste?

The Telegraph ontdekte een antwoord op die vraag bij het British Standards Institution, een internationaal opererend bedrijf dat standaarden produceert. Naast het afgeven van certificaten aan bedrijven die bijvoorbeeld aan de de ISO-standaard voor kwaliteitsmanagement of arbo voldoen, heeft het instituut in 1980 ook een standaard omschreven voor een kopje thee.

De standaard werd ontwikkeld samen met de British Tea Producers’ Association, de Tea Trade Committee en het Britse ministerie van voedsel onder de naam BS 6008 of “Method for preparation of a liquor of tea for use in sensory tests”. De standaard is voor omgerekend 120 euro te koop, maar op internet circuleren er kopieën.

Serieuze zaken

En het antwoord op het melkdilemma? De melk moet vooraf, volgens het BSI. De voorschriften voor een goede kop thee voor ‘testdoeleinden’ zijn zeer precies. Twee gram thee per honderd milliliter water. Het water mag niet heter zijn van 85 graden celsius, omdat anders de melk ‘verbrandt’. Per kopje (tussen de 57 en 62 mm lang) moet ongeveer 5 milliliter melk worden toegevoegd. En de thee moet zes minuten trekken.

Het is niet de eerste keer dat het debat over hoe de melk in de thee te doen, zo ‘serieus’ wordt gevoerd. In 2003 bracht het Royal Institute of Chemistry een persbericht uit over de ‘ideale manier’ om thee met melk te zetten:

“Add fresh chilled milk, not UHT milk which contains denatured proteins and tastes bad. Milk should be added before the tea, because denaturation (degradation) of milk proteins is liable to occur if milk encounters temperatures above 75°C. If milk is poured into hot tea, individual drops separate from the bulk of the milk and come into contact with the high temperatures of the tea for enough time for significant denaturation to occur. This is much less likely to happen if hot water is added to the milk. Once full mixing has occurred the temperature should be below 75°C, unless polystyrene cups were used.”

Helemaal serieus namen de onderzoekers het niet. Ze waarschuwen tegen te heet drinken, anders wordt er zo ‘vulgair’ geslurpt. En ze bevelen nog het volgende aan:

“For best results carry a heavy bag of shopping – of walk the dog – in cold, driving rain for at least half an hour beforehand. This will make the tea taste out of this world.”

De lezers van The Telegraph zijn overigens nog niet helemaal overtuigd. In een poll onderaan het artikel stemt twee derde voor het melk achteráf toevoegen.

En misschien moet het antwoord wel zijn: thee zonder melk. In 2007 bleek uit een kleinschalig onderzoek uit Duitsland (waar de Oost-Friesen hun thee ook erg serieus nemen) dat het drinken van thee goed voor je hart is. Maar dan wel zonder melk: de eiwitten doen die voordelen namelijk teniet.

Lees in NRC Handelsblad: Eureka! De Brit drinkt weer thee op niveau (€, uit 2011).