Op fortepiano in Arabische stemming glorieert Frerichs

Vanuit bovenin de zaal marcheerden zij, de vier blazers van het Amstel Quartet met sopraan Klaartje van Veldhoven. Zo werd A Portrait by Rembrandt geopend, een klein middagfestival van contrastrijke opwinding in De Doelen, dat draaide rond keuzes van pianist Rembrandt Frerichs. Hij toonde de driesprong in zijn carrière: moderne jazz met zijn trio (bassist Tony Overwater en drummer Vinsent Planjer), klassieke muziek, en zijn verreikende passie voor Arabische muziek.

In het klassieke deel was naast een aantal consort songs van William Byrd de compositie Carrousel een hoogtepunt. In de naar klassiek bewerkte jazzcompositie zong Van Veldhoven heldere lange noten die zwierden, gaf Frerichs aan de vleugel krachtig aan en gaven de blazers denkbeeldige zwiepen.

In zijn moderne jazzcomposities toonde het Frerichs trio, al lang samen, zich dit keer van een minder spannende kant. Gelaagd en vloeiend getimed, maar ernstig en routineus.

De met hulp van het Nationaal Muziekinstrumentenfonds gebouwde fortepiano wordt door Frerichs vooral binnen het idioom van de klassieke Arabische muziek gebruikt. Ook nu was deze gestemd in Arabische toonladders met kwarttonen. Daarbij was de Iraanse musicus Kayhan Kalhor, populaire meester op de kamancheh (Perzische knieviool) de bezienswaardheid. Het werd het meest intense deel van de drieluik. Door de poëtische ritmiek en het op alles anticiperende viertal werd er glorieus gemusiceerd zonder grenzen.