Discussie over de juiste winnaar hoort bij de Grammy’s

Het is elk jaar weer wonderbaarlijk wat een nasleep de jaarlijkse verdeling van de Grammy muziekprijzen heeft. Het effect van het winnen en de high profile optredens in de show van afgelopen zondag is deze week duidelijk zichtbaar: artiesten stijgen in de hitlijsten en populariteitspolls, pieken met hoge downloadverkopen op iTunes en hebben na afloop enorm veel streams op Spotify. Ook kwamen nieuwe videoclips van Grammy gerelateerde liedjes uit. Zeer het bekijken waard: Hoziers grote hit Take Me to Church, aangepakt door de Amerikaanse sterfotograaf David LaChapelle. Hij laat de donkerte van het nummer, een protest tegen de wurgreep van de katholieke kerk, clashen met emotioneel ballet in de lichte leegte van een witte kerk. De voormalige sterdanser en getatoeëerde badboy van het British Royal Ballet, Sergei Polunin uit Oekraïne, danst in een huidkleurige legging fenomenaal een bijna spirituele demonendans.

Traditioneel is de discussie over de winnaars. In 2011 versloeg de onbekende jazzmuzikante Esperanza Spalding kindster Justin Bieber. Vorig jaar was er de hiphopcontroverse tussen winnaar Macklemore en rapfavoriet Kendrick Lamar. Nu gloeiden de sociale media lang na over de winst van muzikant Beck ten koste van favoriet Beyoncé in de categorie Album van het jaar. De popdiva was bestolen, tierden de fans. Door een muzikant met een hoed. En #wieisBeck eigenlijk? De bescheiden multi-instrumentalist toonde zich er minstens zo door overvallen. Schutterig wilde hij de ijlings het podium opgesprongen Kanye West zelfs plek bieden voor protest. Maar die besloot zijn betoog over de verkeerde winnaar later nog te doen.

Verbazingwekkend pro-Beyoncé waren Amerikaanse en Britse media. Hoe goed wás dat album van Beck nu helemaal? Waren zijn verkopen niet het minst van álle genomineerden? Muziektijdschrift Billboard trok na de uitreiking zelfs de racisme- en genderkaart. Deze winnaar zou het gevoel voeden dat blanken/mannen de voorkeur krijgen. De passage is nu overigens uit het artikel gehaald. The Guardian maakte er een ‘fair’ onderzoek van en beoordeelde beide artiesten op vijf punten. Waar Beyoncé won op uistraling (beminnelijke zangeres versus kleine man met hoed), culturele impact (slim gelanceerd album, feministische boodschap, eigen terminologie op sociale media), won Beck artistiek gezien en was de productie gelijkspel. Afgaand op deze „speculatieve studie”, zei de krant, had Kanye West dus gelijk. De Grammy was „voor de verkeerde winnaar”. Met Beckyoncé , een intussen nijver online gezette mix van Beyoncé’s nummer Single Ladies met Becks oude hit Loser, kan iedereen weer rustig slapen.