Opsporing verzocht

Harold Hamersma drinkt in Puglia vergeten wijn uit een Romeinse kruik.

Michele Biancard, Mille Ceppi 2012,17,95 euro, boscovini.nl

Zoals er vergeten groenten zijn, zijn er ook vergeten druiven. In Italië – het land met de meeste autochtone soorten ter wereld – is een project gestart ter bescherming en reanimatie van het druivenerfgoed. Daarvoor is een lijst opgesteld met 127 druiven, waarvan er 118 met uitsterven worden bedreigd of zelfs al zijn verdwenen. Deze vinologische editie van Opsporing verzocht heeft al geresulteerd in de herontdekking van de in vergetelheid geraakte pecorino. In Abruzzo stond deze tot voor kort nog maar nauwelijks aangeplant. De afgelopen jaren echter heb ik al weer tientallen flessen wit van deze druif beoordeeld en de conclusie luidde: welkom terug.

Nu zijn het overigens niet slechts nostalgisch-chauvinistische overwegingen die tot deze speurtocht langs de Italiaanse wijngebieden hebben geleid. Er is een groeiende belangstelling voor ‘originele’ druivensoorten. En als het om druiven voor rode wijn gaat, hoort in dat rijtje ook zeker de nero di troia thuis. Van oorsprong is dit een druif die het goed naar zijn zin had in Troje, om vervolgens via de handbagage van de Grieken in Zuid-Italië te belanden. Als de druif overigens al ambities had om de wereld te veroveren, dan stokten die in Puglia. In 1970 stond daar nog ruim 9.000 hectare mee aangeplant, in het jaar 2000 was dat nog krap 1.700.

Low tech

Maar aan een comeback wordt gewerkt. En daarbij maakt wijnmaker Michele Biancardi ook nog eens gebruik van een schier vergeten wijnmaaktechniek: de amfora (een aardewerken kruik met twee grote oren die uitloopt in een punt). Een vorm van low tech die al door de oude Grieken en Romeinen gepraktiseerd werd en nu is herontdekt door vaak jonge wijnmakers met een grote natuurdrang. Volgens hen beschermt de amfora de wijn op een natuurlijke wijze tegen oxidatie. Sulfiet is niet meer nodig. Bovendien smaakt amforawijn zuiverder en frisser. Ook omdat de poreuze klei de wijn laat ademen als een eiken vat, maar zonder de soms nadrukkelijke houtinvloeden.

Probeer daarom Biancardi’s Mille Ceppi 2012 eens. Spannende rosso, bitterstoere kersen, zoet rood fruit, een specerijsnuif plus – het zal u niet verbazen na zo’n verblijf in terracotta – een oprechte aardsheid. Aanbevolen voor wie was vergeten hoe ouderwets lekkere wijn ook al weer smaakte.