Hugo, de redder van zijn inheemse volk, worstelt in de grote stad

Hugo Lucitante werd als 10-jarige door zijn ouders in de Ecuadoraanse jungle naar Seattle gestuurd. Hij was de hoop van zijn inheemse gemeenschap. Misschien kon hij hun bij terugkomst leren overleven in een nieuwe realiteit. Een ware redder van zijn volk. Een prachtig portret over de worsteling van Hugo met zijn roeping en zijn identiteit.

Actrice Mia Farrow in de buurt van Aguarico, Ecuador, waar ook Hugo vandaan komt. Farrow bezocht vorig jaar een oliebron bij de Aguarico waar Chevron (voorheen Texaco) actief is geweest. Het bedrijf kreeg door een lokale rechtbank een boete van 9.51 miljard dollar opgelegd voor milieuverontreiniging. Farrow voerde campagne om de druk op het bedrijf op te voeren. Foto EPA/José Jácome

Hugo Lucitante werd als 10-jarige jongen door zijn ouders in de Ecuadoraanse jungle naar de grote stad in de Verenigde Staten gestuurd. Hij was de hoop van de inheemse gemeenschap in Zábalo, onderdeel van het geografisch gespreide en bedreigde Cofán-volk. Misschien zou hij hun bij terugkeer kunnen leren hoe te overleven in de nieuwe wereld, waarin olieconcerns het voor het zeggen hebben en buitenstaanders een steeds groter deel van hun leefgebied innemen.

In dit prachtig opgebouwde portret voor The California Sunday Magazine beschrijft Brooke Jarvis in detail de innerlijke en uiterlijke strijd van een jongen die zijn jeugd doorbracht aan de oevers van de rivier Aguarico in het Amazoneregenwoud en opeens terechtkomt in de grote stad. Hugo spreekt bij aankomst geen woord Engels en weet wanneer hij voor het eerst een douche neemt niet dat hij daarvoor zijn kleren moet uittrekken.

Redder van zijn volk

Het plan om Hugo naar school te sturen in de VS kwam van zijn vader, Bolivar. Net als de leiders van zijn Cofán-gemeenschap was het tot hem doorgedrongen dat terugvechten met speren of steeds dieper de jungle invluchten niet genoeg was om het overleven van zijn volk te garanderen. Een nieuwe aanpak was nodig: zij zouden hun kinderen naar de bewoonde wereld sturen om daar te leren overleven in een nieuwe realiteit.

Hugo werd meegenomen naar Seattle door de idealistische 22-jarige studente Miranda Detore. Ze had net drie maanden met de familie Lucitante doorgebracht toen Bolivar haar zijn plan voorlegde. Hugo woonde in Seattle jarenlang bij haar in. Als voltijdstudent moest ze soms twee bijbaantjes nemen om hem te kunnen onderhouden. Nu - Hugo is 27 - hebben ze amper contact meer, al willen ze niet echt vertellen waarom.

Maar dat Hugo, inmiddels vader en getrouwd met een Amerikaanse, nog altijd worstelt met zijn roeping en zijn identiteit, is duidelijk. Hij maakt zich zorgen om zijn volk, maar komt in Seattle maar moeilijk rond.

Hugo often speaks of feeling frustration — with what’s happening to his people, with making ends meet in Seattle, with the gulf between what he’d like to accomplish and what he’s been able to — but he seldom shows it. He stays cheerful, and you can see him carefully picking the right words. Sitting in his car after class, during which the professor focused on the importance of tailoring a message to an audience, Hugo, now 27, says he’s sometimes uncomfortably aware of his role as a symbol — “like a dolphin for Save the Ocean.” But the dolphin doesn’t have to figure out how to live on land. “I’m sure I’ll never feel like I’m doing enough,” he says.