Hij houdt van harde seks, dat mag toch wel?

De voormalige IMF-baas staat terecht op verdenking van pooieractiviteiten. Hij heeft zelf nooit de prostituees betaald en de verwachting is dat hij niet wordt veroordeeld. Was het allemaal wel zo erg?

DSK stuurde tientallen sms’jes over seksavonden, soms enkele minuten na belangrijke vergaderingen over de financiële crisis. Foto Gonzalo Fuentes/REUTERS

Ogenschijnlijk ontspannen had Dominique Strauss-Kahn dinsdag voor de rechter in Lille de vele vragen over zijn seksleven beantwoord. Maar als de discussie een dag later wat al te intiem wordt, raakt zijn geduld op. „Ik begin er een beetje genoeg van te krijgen”, zegt hij geïrriteerd richting de advocaat van de prostituees die zich in het proces gevoegd hebben. „Ik sta hier niet terecht voor afwijkend seksueel gedrag, want dat is geen vergrijp.”

Daar leek het bij vlagen wel op. Drie dagen lang bespraken de rechters en advocaten tot in de kleinste details de seksuele voorkeuren van de voormalige IMF-baas. Ja, hij houdt van „hardere seks dan de gemiddelde man”, erkende hij. „Sommige vrouwen weten dat te waarderen, anderen niet”, zei hij over zijn kennelijke belangstelling voor anaal verkeer. Maar het is „absurd” te denken dat hiervoor betaalde seks nodig is. „Dit heeft niets te maken met prostitutie.”

Strauss-Kahn en dertien anderen worden verdacht van pooieractiviteiten. Voor seksfeesten, onder meer in het Franse Carlton Hotel en in België en Washington, zouden ze prostituees hebben ingehuurd. Betaalde seks is in Frankrijk niet verboden en soirées libertines, met vrije seks en partnerruil, behoren tot op zekere hoogte tot het culturele erfgoed, beoefend en beschreven door De Sade en Rimbaud. Het zijn, in de woorden van Strauss-Kahn, „feestelijke” en „ludieke” avonden, waaraan hij zo’n vier keer per jaar deelneemt.

Tien jaar de gevangenis in

Maar op het faciliteren van prostitutie, op souteneurschap, staat een maximale gevangenisstraf van tien jaar en anderhalf miljoen euro boete. Om Strauss-Kahn veroordeeld te krijgen, moesten de aanklagers bewijzen dat hij wist dat tijdens de door zijn Noord-Franse vrienden georganiseerde orgies professionals aanwezig waren. En dat bleek lastig.

Het was „niet eens” zo dat deze week de bewijslast „gesloopt” werd, analyseerde Le Figaro aan het eind van de derde dag waarop Strauss-Kahn uitgehoord werd. „Het juridische bouwwerk”, schreef de krant „is tijdens de zitting uit zichzelf ingestort, als een aantrekkelijk uitziende soufflé die inzakt zodra je de deur van de oven half opentrekt”.

De verdediging zit op fluweel

Vorig jaar kregen de onderzoeksrechters al het advies hun zaak tegen Strauss-Kahn te laten vallen. Nadat de ex-politicus eerder via een schikking aan veroordeling in New York wist te ontsnappen, is de verwachting dat het parket in Lille aanstaande dinsdag al besluit af te zien van verdere vervolging in de Carlton-zaak.

Zijn belangrijkste advocaat, Henri Leclerc, liet zich donderdag ontvallen dat de verdediging „op fluweel” zit. Strauss-Kahn zelf merkte geïrriteerd op dat de hele zaak van „een bijbelse eenvoud” was en net zo goed „in 2 minuut 30” afgedaan had kunnen worden.

Niet alleen verklaarde hij zelf niet te hebben geweten dat prostituees voor de seksfeesten waren ingehuurd, ook de prostituees zeiden dat ze op aandringen van de mannen die hen inhuurden nooit tegen de ‘koning van het feest’, zoals ‘DSK’ in de processtukken heet, mochten verklappen dat ze betaald kregen.

Volgens een van de vrouwen, de tijdens het proces onder een pruik verscholen ‘Jade’, had Strauss-Kahn aan de gewaagde kleding, de leeftijd van de meisjes en aan hun losse moraal kunnen merken dat het geen gewone ‘swingers’ waren. Maar overtuigend bewijs ontbrak. DSK heeft nooit zelf vrouwen geregeld of betaald, daar zorgden zijn vrienden Fabrice Paszkowski en David Roquet voor.

Het „merendeel” van de mensen die op de seksfeesten kwamen „wilde DSK zien”, zei Paszkowski in de rechtszaal. Vanaf eind 2007, als hij bij het IMF aantreedt, is de socialist de gedoodverfde volgende president van Frankrijk. Opiniepeilers zien in hem de politicus die links en rechts in Frankrijk na de felle polarisatie onder Nicolas Sarkozy bij elkaar kan brengen. „Niet de meisjes waren het cadeau”, zei Paszkowski, „maar DSK”.

Dat Strauss-Kahn tientallen sms’jes stuurde over nieuwe seksavonden (soms enkele minuten na belangrijke vergaderingen over de financiële crisis) of dat hij er een speciaal seksflatje in Parijs op nahield, lijkt evenmin overtuigend bewijs voor de vermeende pooieractiviteiten. „Ik was een politicus en op dat moment getrouwd”, zei Strauss-Kahn over het appartement. „Ik had een plaats nodig om politici te ontvangen en om te gebruiken voor privédoelen, om jonge meisjes te ontvangen als ik dat wilde.”

Prostituees in tranen

Lang was het privéleven van politici in Frankrijk nauwelijks een onderwerp van discussie. Als de strafprocedure in New York die houding al niet had veranderd, dan hebben de getuigenissen van de prostituees dat deze week wel. Zij beschreven in tranen het „geweld” waarmee Strauss-Kahn in de slaapkamer tekeerging, de ex-politicus moest erkennen dat „materiaal” misschien niet de meest fijngevoelige term was voor vrouwen in sms’jes.

Voor de Fransen blijft één vraag onbeantwoord: waarom dacht de geslepen politicus en briljante econoom met zijn riskante dubbelleven te kunnen wegkomen? Wat dreef hem?

„Hij wilde alles tegelijk, hij wilde president van Frankrijk worden en daar niets voor opgeven”, zei psycholoog en documentairemaker Gérard Miller op tv-zender BFM. „Hij wilde ‘s middags Obama en ’s avonds de vrienden van (bordeelbaas) Dodo la Saumure.”