Het ultieme comfortfood

Comfortfood is een moeilijk te omschrijven begrip. Ik definieer het vaak als het eten van het juiste voedsel, op de juiste plek en op de juiste tijd – wat betekent dat het de ene dag gerookte oesters op toast kunnen zijn, een andere dag hartige dumplings en de dag daarna een salade met verse spruiten.

Maar vaker is comfortfood voor mij het eten dat me aan mijn jeugd doet denken, en van daaruit is het maar een klein stapje naar tahin. Ik kan me niet voorstellen dat de liefde voor pindakaas van een vijfjarig kind groter kan zijn dan mijn liefde voor tahin, en ik gebruik beide op vrijwel dezelfde manier: ik smeer de tahinpasta ’s morgens op toast, of ik sprenkel er een lepeltje stevige honing over op geroosterd bananenbrood.

Dit is nog maar een begin, een hele reeks dressings en sauzen staat klaar om de romige rijkdom van tahin te verwelkomen; tahin vermengd met yoghurt gesprenkeld over met honing geroosterde wortelen; tahin, honing en citroensap gesprenkeld over een geroosterde broccolisalade; tahin gemengd door geroosterde flespompoen voor hij wordt gepureerd als een soort hummus. Geprakte linzen, alles met hardgekookte eieren, zelfs een watermeloensalade met zeewier; dit zijn maar een paar recente voorbeelden van ingrediënten die met een paar druppels van die goudgele pasta een gerecht werden.

Er zijn veel verschillende soorten tahin op de markt, maar ik neem altijd de moeite om op zoek te gaan naar een goede Libanese pasta zoals Al Yaman, die te koop is in Midden-Oosterse supermarkten. Welke u ook gaat kopen, kies altijd een lichtgekleurde tahin van gepeld sesamzaad.

Het ultieme comfortfood? Ik dwong mezelf één gerecht te kiezen en daar hoefde ik niet lang over na te denken: gehaktballetjes, of kofta’s, met een saus op basis van tahin. Er is niets verkwikkender dan dit.