Been, pan, lamp, vis, mok, strik, blik

Dan Tobin Smith maakt kunst van ‘kipple’, rotzooi. Hoe doet hij het?

Het is niet zo moeilijk om in deze foto’s het motief van de kunstenaar te vinden: wat we weggooien heeft waarde. De aanklacht tegen onze wegwerpmaatschappij is niet nieuw, alleen de bijbehorende tekst is geüpcycled. Kunstenaar/fotograaf Dan Tobin Smith zegt geïnspireerd te zijn door ‘de Tweede Wet van de Thermodynamica en het fictieve concept van ‘kipple’ (rommel), zoals beschreven in Do Androids Dream of Electric Sheep van sciencefictionschrijver Philip K. Dick. Moeten we dit begrijpen om het werk van de kunstenaar te begrijpen? Wellicht. Om er van te genieten? Helemaal niet. Je kunt je ook gewoon vrolijk verbazen over wat hij allemaal heeft verzameld. Een etalagebeen! Een naaimachine! Een rol keukenpapier! Je stelt je voor hoe dagelijks dozen en kratten bij de studio worden leeg gekiept. Wie wilde er vanaf en waarom? Waar láten ze het? En wie moet die groezelige zooi sorteren?

Of bekijk het van dichtbij – liefst in een expositieruimte, zodat je de ‘kipple’ een trap af of een gang door kan zien stromen – en zie hoe de kleuren van de afzonderlijke objecten als in een regenboog in elkaar overlopen. Zouden ze echt niets geschilderd hebben om deze perfecte kleurovergangen te krijgen? Nee dus, zegt een assistent. „Bij binnenkomst gaat alles in dozen met heel precieze labels; lichtpaars, middelpaars, donkerpaars. Niets is geschilderd. Goed hè?” Laten we hopen dat de vrouw die haar eigen trouwjurk terugziet, er ook blij van wordt.

Martine Kamsma