Column

Zwem je fit én slim

Alle dagen feest. Safer Internet Day is nog maar net geweest of het is alweer Wereldradiodag, in 1946 ingesteld door de Verenigde Naties. Bij ontstentenis van televisie en internet was radio toen natuurlijk belangrijker dan nu. Maar radio is een hart onder de riem voor wie zich afvraagt of er over tien jaar nog wel fijne papieren kranten zijn. Radio heeft de concurrentie van andere, nieuwere media gloedvol doorstaan. Ik kan het weten, want ik zwem graag.

Wie als stedeling van zwemmen houdt, heeft een probleem. Zwembaden genoeg in mijn stad, maar ze hebben de meest merkwaardige, onregelmatige openingstijden, elke dag anders. Ik heb nu bij drie zwembaden een abonnement – zodat er bijna altijd eentje open is.

Tweede probleem: ik verveel me altijd zo bij het baantjes trekken. De eerste twintig minuten is er altijd nog wel een probleem dat met schoolslagmeditatie tot handelbare proporties kan worden terug gedacht. Of er zijn aantrekkelijke bikinimeisjes en onsmakelijk dikke mensen als afleiding. Daarna treedt moedeloosheid in. Je zou, dacht ik op een dag, eigenlijk een waterdichte muziekspeler moeten hebben. Die bleken te bestaan! Mijn eerste was een soort beugel om mijn hoofd. Maar inmiddels heb ik het helemaal voor elkaar: een bedrijfje in San Diego maakt reguliere iPods van Apple waterdicht.

Rondzwemmend met deze apparatuur kan ik mij eindelijk ook eens een early adopter voelen. Want waterdichteiPodzwemmers vormen voorshands een selecte groep. Regelmatig vraagt een badmeester mij wat ik daar eigenlijk in mijn oren heb, en menig gewone zwemmer vermoedt dat ik geen moment van de dag zonder telefoon kan. Heeft nóg iemand in het zwembad zo’n apparaatje, dan is er meteen de schok der herkenning. Wacht u trouwens voor die kokervormige Chinese apparaatjes: kosten niks, maar doen het niet goed.

Weg verveling. Ik kies voor podcasts met gesproken woord, waarop je je kunt abonneren. De ene na de andere uitzending over geschiedenis, filosofie, kunst of het wereldgebeuren passeert mijn persoonlijke revue, en als het gaat vervelen, druk ik op een knopje voor de volgende. De sites van de BBC, Deutschlandradio Kultur en France Culture bevatten genoeg belangwekkends om elke dag vele uren op te zwemmen. Naar Nederlandse podcasts moet je erg zoeken omdat de NPO nog geen centrale pagina voor podcasts heeft. Ook is een Nederlands uur radio dubbel zo zwaar, 80 Mb, als een uur radio uit het buitenland – wat onhandig is als je voor vertrek naar het zwembad nog gauw even iets op de speler wilt zetten.

Met een beschavingsoffensief in mijn oren ben ik het water niet meer uit te slaan. Mijn conditie verbetert, mijn kennis neemt toe. Zelfs het eeuwige geschreeuw van kinderen in het zwembad is geen ergernis meer.

Heel soms verlang ik wel eens terug naar die typische modulatie van korte, midden- en lange golf, die in 1946 natuurlijk de norm waren. Maar ik klaag niet. Vooruitgang bestaat. Nu de waterdichte krant nog.