Mascarell wint BMG Dansprijs

Cadance, het Haagse festival voor moderne dans, hoofdzakelijk van Nederlandse bodem, is zondag al weer voorbij. It’s like a large animal deep in sleep van Marina Mascarell was zeker een hoogtepunt. Voor haar vorige voorstelling ontvangt zij vandaag de BNG Bank Dansprijs. Met die 50.000 euro kan ze de tournee van deze nieuwe choreografie financieren.

Hedendaagse dans geldt als moeilijk, maar de visuele zeggingskracht van It’s like... zal een breed publiek aanspreken. Mascarell speelt niet alleen met concepten als keuze en de illusie van vrijheid, maar ook met vijftig kartonnen dozen. Ze staan eerst in vijf pilaren opgesteld en de drie dansers bouwen ze om tot muren, paden, bergen en blatende kuddes. Ruimtelijke elementen, maar ook symbolen voor uitsluiting, bezwijken onder keuzemogelijkheden, kuddegedrag, hokjesdenken, ingekaderd en onvrij zijn.

Mascarell laat het publiek kiezen hoe het de voorstelling wil ondergaan, passief of participerend. Wie kiest voor meedoen, krijgt instructies. Slim en grappig. Minpuntjes zijn de overbodige teksten en een beperkt dansvocabulaire.

Visueel sterk is ook Paradise Lost van Samir Calixto. De choreograaf, die zelf Lucifer danst, volgt Miltons gedicht over de zondeval op een ‘leesbare’ wijze, met alle stadia, van harmonie en lust tot geweld, angst en schaamte. Opvallend is hoezeer de bewegingstaal verwant is aan die van Emio Greco, al zet Calixto die op een vrij direct verhalende manier in.

Interessant waren Lalla Rookh, waarin Shailesh Bahoran Indiase dans met hiphop combineert, en Siki van Alione Diagne, geïnspireerd op bokser ‘battling Siki’ uit Senegal.