Fijn, een film over het genot van de vrouw

Gisteren ging Fifty Shades of Grey in première. Drie lief-hebsters bekeken de film. Hun oordeel: beter dan het boek.

Opluchting overheerst na de bioscoopvertoning van Fifty Shades of Grey bij de drie pornoliefhebsters. Opluchting, omdat de film de door het gelijknamige boek gewekte verwachtingen wist te overtreffen.

Bij fervent pornokijker Astrid Olijve (45) leek dat vrijwel onmogelijk. Zij heeft alle drie de boeken van E.L. James over studente Ana die door miljardair Christian Grey sm-seks ontdekt, verslonden. Zo’n aantrekkingskracht oefende het boek niet uit op pornograaf Jennifer Lyon Bell (45). Zij maakt pornofilms voor vrouwen en haakte af na het het eerste boek van de trilogie. Yvette Luhrs (29) – porna-deskundige (porna is porno voor vrouwen) en pornoactrice – las met moeite de eerste honderd bladzijden van het eerste boek. Maar de film is beter, vinden ze, feministischer zelfs.

„Toen ze in bad zaten, zat ik al helemaal klaar voor die pijpscène, maar die kwam niet”, zegt de Twentse Olijve als ze de film nabespreken in een bruin café. „Ja, het is jammer dat er geen hele penis of orgasme te zien was. Maar ik vond het een dappere keuze van de makers om vooral het genot van hoofdpersoon Anastasia te tonen”, zegt Lyon Bell. In films over seks ligt in haar ogen te vaak de nadruk op het perspectief van de man. „Nu zagen we wel drie befscènes!”

De film bevat ook feministische elementen, vinden ze alle drie. Lyon Bell: „Ik geloof dat de bevrijding van de vrouw begint bij haar seksuele bevrijding. Anastasia wordt in de film steeds interessanter. Niet omdat een man haar introduceert in de wereld van de bdsm (bondage, dominantie, sadomasochisme), maar omdat ze bij zichzelf te rade moet gaan wat zij zelf opwindend vindt. Ze verkent haar grenzen: wil ik klemmen op mijn vagina?” Olijve knikt: „De film kan vrouwen aanzetten om ook op ontdekkingsreis te gaan.”

Maar het gaat te ver om Fifty Shades of Grey een feministisch pamflet te noemen, bepaalde aspecten doen juist afbreuk aan de vrouwenemancipatie zoals de verheerlijking van de rijkdom van Grey. Dat doet Lyon Bell denken aan de klassieke romantische film: klunzig arm meisje valt voor de rijke man en wordt een zwaan.

De manier waarop bdsm wordt neergezet, is volgens de drie vrouwen niet helemaal realistisch. Luhrs: „Deze film doet geen eer aan bdsm zoals ik dat heb ervaren. Ik vond de scène waarin Christian Anastasia zes keer hard slaat erotisch, maar omdat Anastasia er niet van geniet vind ik het problematisch.” Lyon Bell is het eens: „Bdsm kan zo mooi zijn als je het allebei wil” Zelf is ze momenteel bezig met een bdsm-film. „Bij bdsm wordt goed besproken van tevoren hoe je elkaar kunt behagen. Deze film doet het voorkomen alsof iedereen die eraan doet ‘fifty shades of fucked up’ is. Bdsm is volgens haar meer dan zwart leer, een onderdanige vrouw en een dominante man. „Er zijn veel meer dingen die vallen onder bdsm dan je zou denken. Het uitstellen van een orgasme is bijvoorbeeld ook een machtspel.”

Fifty Shades of Grey geeft dan misschien niet een heel realistisch beeld van wat bdsm precies inhoudt, het heeft wel voorzichtig de dialoog geopend over dit onderwerp. De makers hebben de grens op durven zoeken van wat in een commerciële film mogelijk is. Kijkers moeten het dus doen met de contouren van een erectie in een strakke spijkerbroek en een door een slipje heen sluimerend vrouwelijk geslachtsdeel.

Dat dit geslachtsdeel voorzien is van schaamhaar, juichen de vrouwen toe, want in de meeste (soft)porno is al het haar geschoren. Lyon Bell: „Als je goed kijkt, zie je haartjes op haar benen. Heel mooi. Vrouwen zijn geen haarloze wezens.”