Voor 19.00 uur naar huis? Nee, natuurlijk niet

In 2013 stierf een Duitse stagiair in de City, vermoedelijk omdat hij 72 uur had doorgewerkt. De grote financiële instellingen beloofden beterschap. Is er inmiddels iets veranderd? Nou, nee.

Foto Luke MacGregor/Reuters

Aan het gezicht van Kugan Silver is te zien wat het antwoord op de vraag zal zijn. „Zou jij parttime kunnen werken?” De 25-jarige financial recruiter zegt: „Ik ken helemaal niemand die dat doet.” Dan zegt hij: „Ik ken geen enkele instelling die dat zou voorstellen.” En hij besluit: „Ik denk niet dat het zou werken in de City.”

De norm in het Londense financiële hart is work hard, play hard. Werkweken van zeventig uur of meer zijn heel gewoon. Werken in het weekend ook. Al maakt het wel uit waar je werkt en in welke functie.

Website Wall Street Oasis deed onderzoek naar werkuren en ontdekte dat hoe kleiner de bank is, hoe langer er wordt gewerkt. Hoe Europeser de instelling, des te korter en des te beter de vakantievoorwaarden zijn. En hoe hoger in de organisatie, hoe beter de uren. Vooral investeringsbanken zijn notoir vanwege hun lange uren, met name bij ‘mergers & aquisitions’ (fusies en overnames). „Dat is eigen aan een mondiale financiële wereld die zeer prestatiegericht is en waarvan Londen het centrum is”, zegt Greg Williams, voorlichter van het dagelijkse bestuur van de City.

Die cultuur van hard werken heeft gevolgen. Hector Sants, de baas van de Britse toezichthouder op de banken ten tijden van de financiële crisis, stapte in 2013 op bij zijn nieuwe werkgever Barclays wegens stress. Eerder al meldde, na slechts acht maanden in functie, topman Antonio Horta-Osório van Lloyds Banking Group zich ziek door oververmoeidheid. En de Duitse stagiair Moritz Erhardt stierf aan een epileptische aanval, die vermoedelijk werd teweeggebracht nadat hij 72 uur achtereen had gewerkt.

Verplicht herstellen in het weekend

Grote financiële instellingen beloofden beterschap. JP Morgan verplicht jonge bankiers sindsdien tot één vrij weekend per maand, Bank of America Meryll Lynch eisen vier vrije dagen per maand en Goldman Sachs en Credit Suisse ontmoedigen werken op zaterdag. Maar deze maatregelen zijn slechts „vangnetten”, waarschuwt hoogleraar organisatiekunde Chris Roebuck van de Cass Business School in de City. „Ze zeggen eigenlijk: als je op kantoor bent mogen we je uitputten want je hebt een vrij weekend om te herstellen.”

Hij zegt: „De basisdynamiek is sindsdien niet veranderd. Het type dat dit soort werk aantrekkelijk vindt, is prestatiegericht, en bereid lang te werken.” Voor stagiairs en jongeren geldt bovendien dat ze vaak denken dat lange uren maken een voorwaarde is om zich te onderscheiden. „Vooral jonge mannen kunnen zichzelf tot het uiterste drijven.” Roebuck werkte zelf voor de Zwitserse bank UBS en was ooit legerofficier. Hij zegt dat hij in het leger dezelfde karaktereigenschappen tegenkwam. „Eigenlijk zou de organisatie dat moeten erkennen, en de baas het moeten hérkennen.” En er is nog een probleem, ziet hij. „Sinds de crisis verrichten minder mensen hetzelfde werk.”

Dat is ook wat Tony Urwin zegt, directeur van de Priory, een bekende kliniek voor geestelijke gezondheid. In november opende Priory een dependance middenin de City, die zich richt op depressie, stress en angstaanvallen onder bankiers. Hij kan voorlopig alleen anekdotisch vertellen dat patiënten de werkdruk hoger vinden. Aangezien de winter de drukste tijd is voor psychologische hulp, heeft de Priory nog geen vergelijkende cijfers.

„Wel is er vergeleken met tien jaar geleden een grotere bereidheid om over stress te praten en hulp te zoeken”, zegt Urwin. Vooral onder jongeren: „Oudere City-bankiers die zelf het systeem hebben doorlopen denken nog weleens: ik moest lijden, jij moet je dus ook zo bewijzen.”

Het inkomen van senior partners is afhankelijk van wat junioren doen. „Dat is een drijfveer hen hard te laten werken.” Al zegt Urwin ook: „Jongeren interpreteren soms de verwachting van een manager anders dan die in werkelijkheid is.”