Een park

De zon, een park en een paar hardloopschoenen. Een heerlijke ochtend voor mij, kinderloos Afrikaanse jongen, om de dag mee te beginnen. Na een paar minuten verschijnt in de verte mijn eerste tegenligger. Een blanke dame op de fiets. Op het voorzitje zit een getint peutertje dat mij bedenkelijk aankijkt. Even flitst ‘zwarte piet’ door m’n hoofd en ik beantwoord haar blik maar met een glimlach. Het werkt, haar snoet verandert van twijfelend naar een grote grijns. Terwijl moeder en dochter mij langzaam kruisen roept ze vervolgens tot mijn schrik vreugdevol: „PAPA!!”