‘Geboren in een oude wagon, een lade als wieg’

De actrice en regisseur van de romantische komedie ‘Hartenstraat’ zou graag een familiekroniek over haar vader maken, die omhoog krabbelde uit een wereld van armoede en ellende. „Ik denk aan Marcel Hensema.”

Foto Rien Zilvold

Ik heb een bizarre familiegeschiedenis. Mijn vader is geboren in een oude treinwagon in de Johannapolder in Utrecht – daar stond een soort woonwagenkamp. Zijn vader, mijn opa, was misvormd omdat hij als kind polio had. Hij had een bochel op zijn rug en kon niet werken. Er was geen plek voor een wiegje in de wagon. Als baby sliep mijn vader in een opengetrokken lade van het dressoir.

„En er zat een borstkanker-gen in de familie. Bij mijn oma werd een borst afgezet. De dokter beloofde dat ze niet ziek zou worden, maar dat gebeurde toch. Toen ze hoorde dat ze haar kinderen niet zou zien opgroeien, is ze van verdriet doorgedraaid. Ze heeft schreeuwend een fles jenever naar de arts gegooid en werd opgesloten in een gekkenhuis. Maanden mocht ze haar kinderen niet zien, terwijl ze stervende was.

„Toen mijn vader zestien was, werd hij wees. Ik vind het knap dat hij, samen met mijn moeder, zijn familiegeschiedenis heeft doorbroken. Ze hebben mij en mijn broer alles gegeven. Ik groeide op met de verhalen van mijn vader. De armoede, geen elektriciteit, geen kachel. Maar als hij daarover vertelde, had het ook iets romantisch: het geluid van de wind die door de populieren in de polder waaide. Waar de woonwagen stond, ligt al jaren een snelweg. Vroeger plukten we bramen in de berm.

„Dit zijn allemaal filmische dingen. Ik heb er, na heel veel research, al een keer een theatermonoloog over gemaakt, maar ik wil er ook graag nog een film over maken. Het is een duur project want als je wilt zien waar mijn vader vandaan komt, heb je tijdsbeelden vanaf de jaren twintig tot nu nodig.

„Mijn vader wordt de rode draad van de film. Misschien kan Marcel Hensema hem spelen. Zij lijken op elkaar qua energie, sterk en kwetsbaar tegelijk. En Hensema is een waanzinnige acteur. Verder heb ik het nog niet bedacht. Waarschijnlijk wil ik wel mezelf spelen.

„Ik ben trots op mijn eerste film, Hartenstraat. Maar met wat ik nu weet, zou ik van alles anders doen. Bijvoorbeeld minder close shots draaien. Bij mijn volgende film ga ik dat anders doen, al vind ik het fijn dat deze film weer over de liefde gaat. Dat is een thema dat dichtbij me ligt. Al wordt het weer een romantische komedie, ik ben niet bang om in een hokje geduwd te worden. Kritische recensies ben ik sinds mijn zeventiende gewend. De ene dag sta je op een voetstuk, de andere dag word je door de stront gesleurd. Maar door deze projecten leer ik technisch filmmaken. En het is leuk. Waarom zou ik het dan niet doen?”