Franciscus verschilt niet van zijn voorgangers

illustratie± bill day

De nieuwe paus schijnt intern te moderniseren als een voortvarend neoliberaal staatshoofd. Aardig voor onze roomse minderheid, maar waarom al die positieve media-aandacht, ook via ongelovige columnisten en cartoonisten, voor Jorge Bergoglio? Hij lijkt meer op een populist à la Perón. Daarbij passen perfect de banvloektaal waarmee hij onlangs het heilige gezin in bescherming nam tegen anticonceptie en homohuwelijk. En dat ouders hun kinderen mogen slaan, zolang de kleinen hun waardigheid maar behouden.

Buiten dit zijn er de twee bizarre dogma’s van het duizend jaar oude celibaat en de onfeilbaarheid van de paus uit 1870. Het standpunt over anticonceptie is bovendien schadelijk en de status van de paus als staatshoofd onzinnig. Het staat haaks op de waarden van een pluriforme, democratische rechtsstaat.

De onfeilbaarheid van de paus is nog geen anderhalve eeuw oud en geldt slechts als de pontifex maximus uitspraken ex cathedra doet. Dus als de Heilige Vader voorspelt dat het Italiaanse elftal in 2018 wereldkampioen voetbal wordt, maar gli azzurri desondanks naast de beker grijpen, is er geen man overboord. Het gaat om zijn doorwrochte uitspraken over hoe de katholiek moet leven. Ook wanneer hij niet ex cathedra een uitspraak doet, vormt die een bevel voor katholieken met een impliciete dreiging voor wie het niet opvolgt. Omdat geen mens onfeilbaar is, moet dit dogma verdwijnen. In 1929 sloot Pius IX met Benito Mussolini het Verdrag van Lateranen dat hem soeverein vorst maakte van Vaticaanstad en het katholicisme tot de Italiaanse staatsgodsdienst promoveerde. Dat laatste is in 1984 – onder een sociaal-democratische premier – afgeschaft. Bergoglio moet het voorbeeld volgen van Lhamo Dhöndup, de dalai lama, die in 2011 zijn politieke functies neerlegde om zich te beperken tot zijn core business als geestelijk leider. Dus Vaticaanstad voortaan gewoon weer een wijk in Rome.

Last but not least het officiële kerkelijke standpunt tegen anticonceptie, ook die ter voorkoming van venerische ziekten. Denk eens aan de kinderen die maar geboren worden en sterven aan honger en ziektes. Of aan de ondervoede moeders die sterven door het alsmaar baren. Of aan hen die sterven door de gevolgen van onbeschermde seks.

Kortom, tenzij de paus aankondigt dat hij aan deze vier tiarajuwelen een einde wil maken, blijft hij voor niet-roomse media tamelijk oninteressant, slechts voer voor professionele Vaticaan-watchers.