Vluchtelingen bestormen Europa in Sahel Opera

Wanneer de Senegalees Carlou D zijn basstem door de Nieuwe Kerk laat galmen, versmelt klassieke opera met een doorleefde woestijnstem. Dat is precies wat de Sahel Opera Bintou Were beoogt, maar die momenten waren schaars tijdens de uitvoering van een selectie uit het stuk dat in 2007 op het Holland Festival zijn Nederlandse première had. Met vier zangers en twee Franse muzikanten kregen de aanwezigen snippers te horen van de oorspronkelijke grote productie die naar de wens van Prins Claus werd ontwikkeld.

Een belangrijk gemis in deze selectie was de hoofdrolspeelster van het verhaal, de hoogzwangere ex-kindsoldaat Bintou Were die samen met andere dorpelingen via de Spaanse enclave in Marokko naar Fort Europa wil vluchten. Onduidelijk was welke delen van het libretto werden gezongen, zodat het verhaal moeilijk te volgen was, gegeven dat de meeste aanwezigen de talen Wolof en Malenke niet machtig zijn. De in het Frans ondertitelde videobeelden van de eerdere uitvoering boden enige houvast. De vluchtelingen zwerven met ladders door de woestijn om de muren van Europa te bestormen. Op de hoogste ladder, zwevend tussen twee continenten, moet Bintou Were kiezen aan welke kant ze haar pasgeborene zal werpen. Vlak voor ze uitgeput sterft, kiest ze voor Afrika.

Muzikaal zat het goed zolang de Senegalese muzikanten zich wisten te concentreren op hun zang, begeleid door kora (West-Afrikaanse harp), piano en accordeon. De on-Afrikaanse afwezigheid van percussie gaf de mini-opera een sacrale klank.