Column

Polletje

De kruinen van de bomen staken fier boven de tribunes van de Adelaarshorst uit. Deventer grond is zo vruchtbaar als wat. Plant een zaadje en er begint iets te groeien.

Het sappige veld van Go Ahead Eagles lag er gisterenmiddag redelijk goed bij. Redelijk. Niet perfect. Af en toe zag je de klei door het gras heen. Het was stug wintergras dat de bal af en toe een onvermoed zetje gaf.

Ter hoogte van de penaltystip stond een polletje. Rechtop. De veldbeheerder van de club had er geen acht op geslagen, de keeper van Go Ahead ook niet.

Een polletje ontstaat meestal nadat een speler een wilde beweging maakt met zijn voetbalschoen. Op die plek wordt het gras oneffen. Je kunt het bobbeltje zelf in de grond stampen of het na de wedstrijd overlaten aan een clubman die de mat plat walst met een brede, stalen roller.

Ik stelde vast dat er niets aan het Deventer polletje gedaan was voor of tijdens de thuiswedstrijd tegen Ajax.

Wesley Verhoek speelde de bal terug op zijn keeper, Mickey van der Hart. De bal was niet hard en had tientallen meters te gaan. Halverwege begon hij al onrustig te rollen; de bal gleed niet over het gras maar maakte kleine sprongetjes. Van der Hart had nog kunnen besluiten de bal met de voet te stoppen.

„Maar ik was al bezig met mijn trap”, verklaarde de keeper naderhand.

De bal rolde over het polletje, ging vrolijk de lucht in en schoot over de schoen van de doelman. In een rechte lijn dreutelde de bal naar het doel.

Een opsomming van de clichés na afloop: Het is niet leuk. Dit is overmacht. Botte pech. Dit gun je je ergste vijand niet. We moeten verder.

Uit de mond van de aangeslagen doelman Van der Hart kwam een dramatische zin: „Ik zal ermee om moeten gaan.”

Dat leek me iets teveel eer voor een simpel polletje. Het ontbrak er nog aan dat de keeper het verdriet heel modern „een plekje ging geven”.

Na de pech staarde Van der Hart secondenlang naar de plek des onheils terwijl hij in zijn shirt beet. Alsof hij wachtte op een stel regenwormen die met gebogen kopjes hun leedwezen kwamen betuigen.

Ik zag het opstandige polletje als een verzetsdaad van het echte gras dat zo een middelvinger opstak naar het oprukkende, morsdode kunstgras. Dit was een eruptie van de gezonde aarde van Deventer. Zo bleef het voetbalspel verrassend.

Het was zuur moment voor de keeper.

Maar toch, leve de onvolkomenheden op het veld.