Niet verliezen staat centraal in finale

Alleen de penaltyreeks aan het slot van de finale was gisteren het bekijken waard. Ivoorkust won van Ghana.

AFP/ Carl de Souza

Alleen de entourage van de Afrika Cup is nog exotisch; het voetbal al lang niet meer. De strikte opvattingen over resultaatvoetbal vervuilen intussen ook de Afrikaanse velden. Zie het verloop van de 30ste Afrika Cup, zie de finale van gisteravond. Ivoorkust en Ghana sloten een draak van een wedstrijd met 0-0 af. Gelukkig voor de liefhebbers was het genieten bij de strafschoppenserie, die pas bij de 22ste (!) penalty in het voordeel van Ivoorkust werd beslist.

Die bizarre ontknoping paste bij de Afrika Cup in Equatoriaal Guinea, de kleine, Spaanstalige enclave die het toernooi van Marokko had overgenomen. Het gastland was duidelijk niet geëquipeerd op een internationaal voetbaltoernooi. De hotels voor de ploegen hadden of te weinig kamers of het ontbrak aan basisvoorzieningen als stromend water en bedden.

De Afrika Cup had meer weg van een theater met amateurvoorstellingen. Van goed voetbal was amper sprake, wel van incidenten en rellen, met gastland Equatoriaal Guinea in een dubieuze hoofdrol. Toen gefrustreerde fans de halve finale van het gastland tegen Ghana verstierden, bleek ook hoe wankel de beveiliging was. Ghanese voetballers en supporters werden bekogeld met van alles en nog wat en konden met moeite door het geringe aantal politiemensen in veiligheid worden gebracht.

Frivoliteiten zijn er uitgeramd

Ondanks alles kwam het – althans op papier – tot een veelbelovende finale. Ivoorkust en Ghana zijn toonaangevende Afrikaanse voetballanden met – eveneens op papier – prachtige voetballers. Van een team met de broers Yaya en Kolo Touré, Wilfried Bony en Gervinho bij Ivoorkust mag je haute football verwachten. Evenals van Ghana, met de broers Andre en Jordan Ayew, Asamoah Gyan en Christian Atsu. Maar wat de sterspelers in hoogaangeschreven Europese competities hebben geleerd is: voor alles niet verliezen. Alle frivoliteiten zijn er stelselmatig uitgeramd.

Het leidde in Bata tot een finale van verkeerd geprogrammeerde voetballers, die net zo goed schriftelijk had kunnen worden afgedaan. Tot de logische strafschoppenserie aanbrak. En de hemel openbrak. Want van het onvoorspelbare toetje maakten de voetballers een thriller. Twee missers van Ivoorkust werden gevolgd door twee bloopers van Ghana, waarna elke volgende strafschop vlekkeloos werd benut. Toen alle veldspelers hun plicht hadden vervuld, moesten beide keepers een strafschop nemen. Die gelegenheid greep de 35-jarige Ivoriaanse doelman Barry Copa aan voor zijn moments of fame. Eerst stopte hij vakkundig de strafschop van collega Razak om vervolgens de bal vlekkeloos in de rechter bovenhoek te schieten. Waarmee hij de Afrika Cup voor de tweede maal naar Ivoorkust bracht.

Dan te bedenken dat Barry Copa, in het dagelijkse leven doelwachter van de Belgische eersteklasser Lokeren, tot de finale geen minuut had gespeeld. Sylvanin Gbohoud kreeg de voorkeur. Maar de eerste doelman was te geblesseerd om te spelen. Waarop veteraan Barry Copa de Ghanezen van treffers moest afhouden. In de strafschoppenserie lukte hem dat slechts eenmaal. Maar het benutten van een penalty ging hem beter af.