Fijne teamsfeer laat Rus excelleren

Tijdens de Fed Cup speelt Arantxa Rus haar beste wedstrijden. Dat was ook dit weekeinde weer het geval.

Arantxa Rus (boven) en Kiki Bertens zorgden in de Fed Cup voor de overwinning op het team van Slowakije. Foto’s ANP/Sander Koning en Tennisimages/Henk Koster

Alles legde Arantxa Rus in die ene forehand, uit benarde positie in de linkerhoek van de baan. Hoeveel tennissers in de wereld kunnen zo hard en zuiver een bal raken? Haar tegenstandster Anna Schmiedlova kon er alleen naar kijken. Wat een manier om in de beslissende set een cruciaal breakpoint weg te werken. Vier keer kreeg de Slowaakse de kans om te breken, vier keer vocht Rus succesvol terug. Zoals ze zich ook bij een 4-3 en 30-0 achterstand niet gewonnen gaf. Om met 6-3, 2-6 en 6-4 de hoogstaande partij te winnen en het Nederlands Fed Cupteam op een beslissende 3-1 voorsprong te zetten tegen het vooraf hoger ingeschatte Slowakije.

„Ik speel vaak mijn beste spel in de Fed Cup”, keek de 24-jarige tennisster uit Monster terug met een gelukzalige glimlach. „De sfeer in het team is goed, dat doet wel wat met me.” En uitgelaten proostte ze nog maar eens samen met captain Paul Haarhuis op de overwinning met een glas champagne in de hand. Wat een succes, eindelijk weer eens.

De Nederlandse vrouwen wonnen ook de afsluitende dubbel en plaatsten zich met een 4-1 zege op Slowakije voor een play-offduel in april, waarin een plek in Wereldgroep 1 op het spel staat. In 1998 deed Nederland voor het laatst mee bij de beste acht landen van de wereld. Zelf boekte Rus in het matig bezette Omnisport van Apeldoorn klinkende zeges op top-honderdspeelsters Magdalena Rybarikova (47) en Schmiedlova (75).

Haar eigen klassering op de wereldranglijst? Plaats 218, het staat er echt. Vier jaar geleden verbaasde het talent Rus de internationale tenniswereld met een zege op de Belgische wereldtopper Kim Clijsters op Roland Garros. Een jaar later haalde ze in Parijs zelfs de vierde ronde. Een vaste plek bij de beste vijftig van de wereld leek in het verschiet. Maar ze raakte haar coach Hugo Ekker kwijt, de inleiding tot diep verval. Vaker en vaker was ze veroordeeld tot het spelen van Challenger-toernooien, op een lager niveau. Anoniem punten schrapen in de kelder van het profcircuit, nauwelijks geld voor coach of begeleiding, laat staan dat het enig salaris opleverde.

Maar zie Rus gisteren spelen tegen Schmiedlova. Een topatlete, 1.80 meter lang en 65 kilo licht, stevig gespierd en topfit. Services tot 184 kilometer per uur, waarmee ze zelfs op het uiterst trage gravel van Apeldoorn regelmatig direct scoort. Forehands vol van topspin, afgewisseld met een enkele vlakke mokerslag rechtdoor. Het bijzondere balgevoel waarmee ze soms opspringend een backhand slaat. Slim gebruik maken van haar linkshandigheid, met slagen die fraai de baan uitdraaien. En vechten voor ieder punt. Nummer 218 van de wereld? „Ja, dat staat er wel”, ziet Rus de realiteit onder ogen. „Ik hoop dat deze zeges mij helpen om de weg omhoog weer te vinden. En dat ik dit niveau ook ga halen op de toernooien.”

Vooraf had captain Haarhuis zelfs getwijfeld of hij de afgezakte Rus nog wel moest opstellen tegen Slowakije. Richel Hogenkamp (22) is op de wereldranglijst inmiddels gestegen naar plaats 125 en mocht minstens zoveel aanspraak maken op de plek achter vaste kopvrouw Kiki Bertens. Maar Rus speelde de laatste weken meer op gravel, had in de vorige ronde van de Fed Cup tegen Japan ook al de beslissende partij gewonnen, en trainde in de week voor het duel tegen Slowakije opvallend goed.

Achteraf kon Haarhuis alleen maar blij zijn met zijn keuze. „Van alle enkelspeelsters was Rus op papier veruit de minste, dan is het een super prestatie dat ze die twee Slowaakse vrouwen verslaat”, sprak de voormalige wereldtopper. „Het is fijn voor haar dat ze heeft kunnen laten zien dat ze dit niveau nog heeft.”

Waarom ze in de Fed Cup wel kan wat haar de afgelopen twee jaar individueel nauwelijks lukte? „Het gaat niet alleen in de wedstrijden goed, ik sta al de hele week goed te trainen”, zegt Rus. De vaste regelmaat en structuur van een team – met trainer, begeleiding en haar medespeelsters – is wat ze op haar wereldreizen langs de individuele toernooien het meeste mist. „Nu sta ik ontspannen op de baan.” Gesteund bovendien door coach Haarhuis op de bank, die volgens Rus van grote waarde is met af en toe een grap of tactische tip. „Soms ziet iemand langs de kant iets eerder of beter dan jij zelf op de baan.”

De komende periode wil Rus kijken voor hoeveel weken ze gebruik kan maken van de diensten van Nick Carr, de voormalige trainer van onder meer Martin Verkerk. „Maar in de Challengers verdien je niet veel. Ik moet zo snel mogelijk meer WTA-toernooien (het hoogste niveau) gaan spelen.” Rus is niet de enige Nederlandse speelster die met dit probleem kampt. Alleen Bertens – die zaterdag van Schmiedlova verloor maar gisteren wel van Rybarikova won – is met een langdurige plaats in de top honderd vooralsnog verzekerd van voldoende inkomsten.

Haarhuis wil het komende half jaar proberen een sponsor te vinden om een profteam op te zetten met tennissers van net buiten de top honderd. „Voor speelsters als Rus, Hogenkamp en de jongens van het Davis Cupteam of net daaronder. Je zou als een soort schaatsteam een sponsor aan je kunnen binden, vijf trainers kunnen meesturen met een x-aantal spelers, met Almere (waar het trainingscentrum van de bond is) als uitvalsbasis. Ik kan mezelf niet in vijven delen en met individuele speelsters meereizen. Maar voor zo’n team wil ik me graag hard maken.”

Maar eerst even genieten van de bijzondere overwinning op Slowakije, vond Haarhuis. Rus, Bertens en de dubbelspeelsters Hogenkamp en Michaëlla Krajicek mogen volgens hun captain trots zijn. „Ze hebben toch goede promotie gemaakt voor zichzelf en voor het Nederlandse tennis. Dat kunnen we wel gebruiken. Ik hoop echt dat deze resultaten het perspectief voor de meiden zal veranderen.”