Toernooi van schandalen

Gastland Equatoriaal Guinea laat zich van zijn slechtste kant zien

Stewards voeren een opstandige supporter van Equatoriaal Guinea af in de halve finale tegen Ghana. Foto Sunday Alamba/AP

De dertigste editie van de Afrika Cup is het toernooi van de schandalen geworden. De finale Ivoorkust-Ghana lijkt de cumulatie van een sportief verloop, maar de werkelijkheid is grauw. Er ging veel mis in Equatoriaal Guinea.

Er hing een doem boven het toernooi, dat eerst was toegewezen aan Marokko. Het ebolavirus maakte de Marokkanen weigerachtig, waarna de ontstemde Afrikaanse voetbalbond CAF het toernooi overdroeg aan Equatoriaal Guinea. Het voordeel van de faciliteiten uit 2012 – toen Equatoriaal Guinea de Afrika Cup met Gabon organiseerde – woog voor CAF zwaarder dan de gebrekkige publieke inrichting van de voormalige Spaanse kolonie.

Dat heeft CAF geweten, want het thuisland liet zich van zijn slechtste kant zien rond wedstrijden van het nationale team. Geen spoor van bescheidenheid na toewijzing van de Afrika Cup, dat gepaard ging met strafkwijtschelding. Equatoriaal Guinea was geschorst wegens het opstellen van een niet speelgerechtigde speler.

En Marokko? Dat moet zwaar boeten. Het land mag in 2017 en 2019 niet meedoen aan de Afrika Cup. CAF eist ook 8 miljoen euro schadevergoeding en gaf een boete van 1 miljoen euro.

Naarmate Equatoriaal Guinea verder kwam, stapelden de problemen zich op. De scheidsrechters beoordeelden het thuisland ruimhartig, met als dieptepunt de bevoordeling door de Mauretanische scheidsrechter Seechurn in de kwartfinale tegen Tunesië. In de 90ste minuut beloonde de arbiter de moeder aller fopduiken met een strafschop, waarna Equatoriaal Guinea in de verlenging een plaats in de halve finales afdwong. De scheidsrechter is nadien geschorst.

De woedende Tunesiërs spraken luidkeels van omkoping, een beschuldiging die CAF niet pikt. De voetbalbond eist excuses van Tunesië. Zo niet dan volgt uitsluiting voor de volgende Afrika Cup. De Tunesiërs kregen ook nog een fikse geldboete, omdat spelers de kleedkamer hadden gesloopt.

De bevolking van Equatoriaal Guinea verkeerde na de zege op Tunesië in opperste staat van opwinding. Het vooruitzicht van een finaleplaats vertroebelde de realiteit. En die was dat het voetbalelftal krachten werden toegedicht die het niet bezat. De voetballers uit Equatoriaal Guinea waren simpelweg niet opgewassen tegen Ghana, dat logischerwijs de finale haalde.

Gefrustreerde fans joegen Ghanese supporters met flessen water, bekers urine, gebroken glas en stenen het vak uit. Die zochten een veilig heenkomen achter het doel, waarna de wedstrijd bijna een half uur werd stilgelegd. De politie kon met moeite Ghanese spelers beschermen en hun fans een veilige aftocht garanderen. De opstandige supporters van Equatoriaal Guinea werden door een laaghangende helikopter letterlijk van de tribune geblazen. Een smadelijk schouwspel.

De balans: 36 gewonden, van wie er nog veertien in het ziekenhuis liggen. En CAF strooide weer eens met een boete: 100.000 dollar (87.000 euro) voor Equatoriaal Guinea als straf voor het wangedrag van de fans.