Paus heeft geen probleem met corrigerende tik

Paus Franciscus arriveert voor zijn wekelijkse audiëntie in Vaticaanstad. Foto EPA / Ettore Ferrari

Met een corrigerende tik is niets mis, vindt paus Franciscus. Als die maar bedoeld is om kinderen beter te doen opgroeien. Op zijn wekelijkse audiëntie (volledige tekst alleen in Italiaans, met onderaan samenvatting in Engels) sprak hij uitgebreid over de rol van de vader:

Een goede vader weet te wachten en weet te vergeven, uit het diepst van zijn hart. Zeker, hij weet ook duidelijk te corrigeren. [...] Ik hoorde eens een vader zeggen: ‘Soms heb ik mijn kinderen een beetje moeten slaan….maar nooit in het gezicht, om hen niet te ontmoedigen.’ Wat mooi. Hij heeft een gevoel voor waardigheid. Hij moet straffen, en doet dat op een rechtvaardige manier.

Franciscus riep vaders vooral op aanwezig te zijn voor hun kinderen:

Maar aanwezig zijn is niet hetzelfde als controleren. Want vaders die te veel controleren, geven hun kinderen geen ruimte, laten ze niet groeien.

Woordvoerder: paus is niet voor lijfstraffen

Een woordvoerder van het Vaticaan verklaarde tegen Associated Press dat dit absoluut niet impliceert dat de katholieke kerk vóór lijfstraffen is, wel dat zij geen probleem heeft met een corrigerende tik.

Tegenover een VN-commissie was dit standpunt ook al toegelicht:

(T)he Vatican said that according to church teaching, parents “should be able to rectify their child’s inappropriate action by imposing certain reasonable consequences for such behavior, taking into consideration the child’s ability to understand the same as corrective.”

Paus Franciscus maakte zijn opmerkingen over vaders en opvoeding woensdag, in zijn wekelijkse audiëntie. Donderdag volgde een brief aan alle kerkbestuurders over misbruik van minderjarigen door geestelijken. Daarin schrijft Franciscus:

Families need to know that the Church is making every effort to protect their children.  They should also know that they have every right to turn to the Church with full confidence, for it is a safe and secure home.  Consequently, priority must not be given to any other kind of concern, whatever its nature, such as the desire to avoid scandal, since there is absolutely no place in ministry for those who abuse minors.