Lukt het Merkel en Hollande om de oorlog in Oekraïne te beëindigen?

Hollande en Merkel gisteren op bezoek bij Porosjenko in Kiev. Foto AFP / Sergei Supinsky

Merkel en Hollande hebben een vredesplan voor Oekraïne. Vandaag praten ze erover met Poetin. Nooit eerder intervenieerden Duitsland en Frankrijk samen op zo’n hoog politiek niveau in de Oekraïne-crisis. Kunnen ze voor de doorbraak zorgen?

Gisteren waren Hollande en Merkel in Kiev bij de Oekraïense president Petro Porosjenko. Vandaag vliegen ze door naar Moskou. Het lukte Europa tot dusver niet om vrede te brengen in Oekraïne. Maar wie anders dan Merkel en Hollande kunnen een vredesdeal forceren?

NRC-buitenlandredacteur Mark Beunderman schrijft vandaag in nrc.next:

Eén keer eerder zaten Poetin en Porosjenko samen aan tafel
Eén keer eerder slaagden Merkel en Hollande erin Poetin en Porosjenko aan tafel te krijgen. Dat was bij de D-Day-herdenking in Normandië, in juni vorig jaar. Maar tot een nieuwe ontmoeting op het hoogste niveau – de bondskanselier plus de drie presidenten – is het nooit gekomen.

Het risico op een ‘totale oorlog’ verandert de situatie
Maar nu is de strijd in Oekraïne zo ernstig geëscaleerd – Hollande sprak gisteren van het risico van een “totale oorlog” – dat Merkel en Hollande toch rechtstreeks met Poetin praten.

In principe zijn Merkel en Hollande de meest aangewezen politici om een deal te forceren. De leiders van de twee grootste economieën van Europa vertegenwoordigen elk een ‘kamp’ in de Europese Unie - er heerst al vanaf het begin van de Oekraïne-crisis verdeeldheid over de aanpak van onruststoker Rusland. Merkel is geleidelijk voorstander geworden van een harde lijn. Hollande heeft meer begrip voor landen als Italië, die de relaties met Rusland niet te veel op het spel willen zetten.

Bron Cagle Cartoons

Bron Cagle Cartoons

Sarkozy probeerde het eerder - en dat was niet zo’n succes
Zeker Frankrijk weet dat shuttle-diplomatie ook risico’s met zich meebrengt. De reis van Merkel en Hollande doet denken aan de bemiddeling van Hollandes voorganger Nicolas Sarkozy in de korte maar felle Georgië-oorlog in augustus 2008. Onder Russische druk werd het oorspronkelijke ‘vierpuntenplan’ van Sarkozy een plan van zes punten. In punt vijf en zes kreeg Rusland ruimte om militair aanwezig te blijven in Abchazië en Zuid-Ossetië, de twee regio’s die zich van Georgië hadden afgescheiden. Enkele weken later erkende Rusland de twee regio’s als onafhankelijke staten.

Lees verder vandaag in nrc.next: Heel misschien komen ze er met praten nog uit. (€)