Hoe een ict’er een kwart miljoen dollar per jaar verdient aan winkelafval

Matt Malone rijdt ‘s nachts door de stille straten van Austin, Texas. Met regelmaat stopt hij vervolgens bij afvalbakken van grote winkelcentra. In een paar minuten heeft hij gevonden wat hij zoekt. Malone knapt goedwerkende, weggegooide (soms nieuwe) apparaten en andere producten op en verkoopt die vervolgens en verdient daar goed geld mee.

Office Depot is één van de winkels waar Malone met regelmaat langsgaat. Foto AP / Mark Lennihan

Matt Malone rijdt ‘s nachts door de stille straten van Austin, Texas. Met regelmaat stopt hij vervolgens bij afvalbakken van grote winkelcentra. In een paar minuten heeft hij gevonden wat hij zoekt. Hij laadt de boel in en trekt verder. Malone knapt goedwerkende, weggegooide (soms nieuwe) apparaten en andere producten op en verkoopt die vervolgens. Hij verdient er inmiddels meer mee dan met zijn goed betaalde baan bij een ict-bedrijf.

Negen jaar geleden dook Malone voor het eerst in een container, schrijft journalist Randall Sullivan in een artikel op Wired. In eerste instantie niet in de hoop om apparatuur te vinden. Het was onderdeel van zijn baan. Hij moest een cyberaanval uitvoeren op een bedrijf in Austin, zónder dat hij ook maar iets wist. En de beste manier waarop je dat kunt doen, is door iemands prullenbak heen te gaan. Sullivan schrijft:

Sure enough, after just a couple of weeks of looking through the dumpsters outside the client’s offices, he had amassed a box full of documents, loaded with the confidential information of thousands of customers. (“It made quite an impression” on his client, he recalls.)

Nog belangrijker: hij ontdekte waardevolle spullen.

One night while doing his research, he decided to poke around in neighboring trash bins, including the dumpster at OfficeMax. Inside he discovered “a whole bunch of printers, discontinued lines that were still in the boxes.” He took the printers home and put them in his garage. But he couldn’t stop wondering what else was out there in the dumpsters of Austin. Before long, he went back out to see what else he could find.

Na verloop van tijd had Malone zoveel spullen verzameld, dat hij besloot een zogenaamde garage sale te houden. Tot zijn verbazing liepen niet de grote desktop-pc’s en vergelijkbare spullen goed, maar juist de kleine dingen zoals printer-inkt. Malone:

I had all my cool stuff out front, a couple of very nice computers, mini choppers, some high-end printers—the big-ticket stuff—thinking, ‘This is what’s going to make me the money.’” It wasn’t.

Malone heeft zijn ‘bijbaantje’ te danken aan de weggooidrang die in Amerika heerst. Na de Tweede Wereldoorlog, zo vertelt Sullivan, werden mensen makkelijker in het wegdoen van goedwerkende spullen omdat het economisch steeds beter ging. Voordelig voor Malone en anderen - want er blijken veel meer mensen in Austin te zijn die doen wat Malone doet: tussen afval pareltjes zoeken.

De professionele afvalzoekers verdienen er een goede boterham mee, maar er zit ook nog een stukje moraal aan vast. Sullivan:

Josh Vincik, another Austin-area trash hunter, says that when he started dumpster diving, he’d routinely find 10 to 20 models of kids’ bicycles in the Walmart dumpster—bikes he could usually sell for roughly half of what Walmart charged, often to kids who otherwise might not have been able to afford them.

Lees het complete verhaal The Pro Dumpster Diver Who’s Making Thousands Off America’s Biggest Retailers bij Wired.