En Tiger kon net weer een beetje lachen

Met zijn vriendin, skiester Lindsey Vonn, gaat het goed. Maar in zijn eigen sport heeft Tiger Woods weinig te vieren. Kan de beste golfer aller tijden nog een keer terugkomen?

Tiger Woods vorige maand tijdens de Phoenix Open. foto reuters/ rob schumacher

Misschien is dit wel het pijnlijkste: hij komt tegenwoordig vooral in het nieuws als toeschouwer bij de races van zijn vriendin, skiester Lindsey Vonn.

Het overkwam de beste golfer aller tijden zelden, maar Tiger Woods (39), winnaar van veertien majors en talloze andere grote toernooien, riep vorige week vooral medelijden op bij zijn fans. Niet om het zoveelste breed uitgemeten verhaal over zijn seksverslaving, zoals in 2010 toen zijn huwelijk met de Zweedse Elin Nordegren op de klippen liep. Het ging om zijn spel.

Woods, het voormalige Californische wonderkind dat de golfwereld voorgoed veranderde met zijn magische spel en die sublieme slagen, lijkt de weg volledig kwijt. Uit gêne hielden kijkers de hand voor de mond toen zij hem vorige week als een amateur zagen ploeteren rond de natte greens van countryclub TPC Scottsdale in Arizona. Niet minder dan 82 slagen had Woods nodig voor zijn tweede ronde op de Phoenix Open, elf boven de plaatselijke baannorm.

Zo’n slechte ronde had hij nog nooit gelopen in zijn profcarrière – hij kwam niet eens in de buurt van de cut. Vooral zijn chips, de korte slagen rond de greens waarin hij een meester was, waren van een bedroevend niveau.

Kan Tiger Woods het nog? Schittert hij ooit nog op Augusta? Komt hij nog in de buurt van die achttien majorzeges van Jack Nicklaus? Achttien jaar geleden, toen Woods als 21-jarige de jongste nummer één van de wereld werd, twijfelde niemand daaraan. Maar toen Woods gisteren afsloeg op de Torrey Pines Golf Course aan de Stille Oceaan, voor de Farmers Insurance Open, hoopte de organisatie vooral dat de publieksmagneet de cut zou halen. Over meestrijden om de titel, tussen toppers als Jordan Spieth of Jason Day, durft niemand meer te spreken. Niet zolang hij volgens de Amerikaanse analisten de yips heeft – een golfterm die staat voor oncontroleerbare verkrampingen of trillingen met een mentale oorzaak, die op dit niveau desastreuze gevolgen hebben.

En hij kon net weer lachen

Woods kon afgelopen week net weer een beetje lachen. Vorige maand raakte hij in de sneeuw van Cortina d’Ampezzo op mysterieuze wijze een voortand kwijt, toen hij Lindsey Vonn incognito wilde feliciteren met haar recordzege op de afdaling. Hij verklaarde later dat hij was geraakt door de cameralens van een fotograaf die zich in alle hectiek plotseling had omgedraaid.

In zijn eigen sport heeft Woods al heel lang niets meer te vieren. Het is inmiddels bijna zeven jaar geleden dat hij zijn laatste major won, de US Open. De laatste van zijn vier titels op Augusta dateert al van bijna tien jaar geleden. De laatste jaren gaat het vooral over privéproblemen, blessures, comebacks, zijn nieuwe swing – of zijn nieuwe vriendin.

De media-aandacht voor de eerste sportmiljardair op aarde houdt onverminderd aan, maar Woods vindt zichzelf deze week terug op de 56ste plaats op de wereldranglijst, zijn slechtste klassering in ruim drie jaar. Sinds zijn eerste zege in 1996 stond hij nooit lager dan de 58ste plaats. De Nederlandse speler Joost Luiten (34) staat inmiddels ruim boven Woods.

Dat zijn slagen zo afwijken in lengte en richting komt niet helemaal als een verrassing. Het toernooi in Arizona van vorige week was zijn tweede in vijf maanden tijd. Het grootste deel van 2014 kampte hij met rugklachten en de naweeën van een operatie, in maart, om het probleem te verhelpen.

Gelukkig is-ie nog lang niet de oudste

Daarbij heeft hij zichtbaar moeite zich aan te passen aan de zoveelste majeure verandering van zijn swing – een onderwerp waar de Amerikaanse golfpers maar niet over uitgepraat raakt. Woods heeft een hele waaier aan adviseurs die klaar staan om te schaven aan die minutieus afgestelde beweging, vaak om verder blessureleed te voorkomen.

Vorig jaar stapte Woods over van Sean Foley naar Chris Como, die direct aan de slag ging met de meest gefilmde golfswing op aarde. „Hij moet af van al die biomechanische jongens”, zei Woods’ collega Arron Oberholser onlangs op Golf Channel. „Je gaat niet naar een biomechanische expert als je praktisch de beste speler bent die ooit golf heeft gespeeld.”

Maar Woods verdedigt zijn aanpak. „Ik moet doorgaan met dit proces”, zei hij na die dramatische ronde tegen journalisten. „Ik heb dit eerder meegemaakt. Een jaar geleden was ik nog speler van het jaar. Je moet de dingen in perspectief blijven zien, al is dat weleens moeilijk.”

Misschien keert hij nog een keer terug aan de wereldtop, het lukte hem ook na alle schandalen. Met zijn 39 jaar is hij lang niet de oudste speler van de Amerikaanse PGA, maar dat de jaren gaan tellen is duidelijk. Veel zal afhangen van zijn fitheid. Want dat Tiger Woods met druk kan omgaan staat vast. Wat hij er zelf aan gaat doen? „Trainen, elke dag weer”, zei Woods vorige week tegen persbureau AP. „Eraan blijven werken.” Hij sloeg de Superbowl er zelfs voor over en zocht liever de bergen op. Even langs bij zijn vriendin in Vail. Een ding weet hij zeker: hij was niet voor niets de beste van allemaal.