Christelijk onderwijs aan aliens

In het begin van The Book of Strange New Things zit een van de beste seksscènes ooit. Een vrouw brengt haar man naar het vliegveld. Ze hebben een dag eerder al afscheid genomen in bed en dat was perfect, maar zij wil nog een keer, nú, in de auto, in het donker langs de kant van de weg.

Peter wil eigenlijk niet, hij wil niet dat de mooie herinnering aan de dag ervoor wordt overschreven. Maar Bea wil haar man bij zich houden. Dus rommelen ze op de achterbank alsof ze tieners zijn – en natuurlijk is dat minder dan gisteren. Minder romantisch, minder bevredigend. En daarna gaat hij weg. Maanden? Jaren? Ze weten het niet.

Laat u niet afschrikken door wat Peter gaat doen: hij gaat mee op een missie naar een andere planeet om daar het christendom te verkondigen aan buitenaardse wezens. Vrijwel niets van wat je verwacht als je die zin leest, wordt werkelijkheid – behalve dat hij inderdaad naar die andere planeet gaat om het christendom te verkondigen aan buitenaardse wezens. Is het een christelijke missie? Nee. Krijgt hij het moeilijk op die planeet? Ja, maar niet zoals je denkt. Mist hij zijn vrouw, die eigenlijk mee had gewild? Ja, maar niet zoals je verwacht.

Veel van wat Peter meemaakt is trivialer dan je zou denken – minder glanzend, modern of verheven, meer ‘seks-op-de-achterbank’. Maar met zijn ogenschijnlijk eenvoudige, poëtische stijl weet Faber dat aardse eindeloos spannend te maken. En de perfecte anticlimax komt als je aan het eind van het boek ontdekt wat het christelijk geloof écht voor de aliens betekent.

Want The Book of Strange New Things gaat ook over de koloniale arrogantie om anderen als minder menselijk te zien dan onszelf. Om te denken dat we ergens wel even het christendom kunnen brengen en dat dat dan bij anderen in exact dezelfde behoefte voorziet. En over de vraag of liefde in stand kan blijven als één van de twee allerlei gruwelijkheden meemaakt en de ander niet. En over de fragiliteit van het menselijk lichaam.

Ook als je niet weet dat Fabers vrouw aan kanker overleed vlak nadat hij The Book of Strange New Things had voltooid, is het een prachtig boek. En als je het wel weet, lees je de liefde, hoop en wanhoop op elke pagina. Blijf alsjeblieft schrijven, denk je dan.