Terechte Oscarkans

Ze staan garant voor de mooiste tragische romances, de ‘selkies’ uit de Keltische mythen die als zeehonden leven, maar zodra ze hun huid afschudden verliefd worden op stervelingen.

De lieflijke, folkloristische animatiefilm Het lied van de zee vertelt zo’n verhaal vanuit het perspectief van de zoon uit zo’n gemengd huwelijk. Ben neemt het zijn zusje Saoirse kwalijk dat na haar geboorte zijn moeder verdween. Broer en zus worden door oma naar de stad ontvoerd, weg van de lokroep van de zee. Maar het bloed kruipt waar het water stroomt, dus lopen ze samen weg, terug naar vaders vuurtoren en dwars door moeders verhalen over Makka de uilenheks, elfen van steen en Shanaqua, een tovenaar uit wiens haren zich verhalen en liedjes spinnen.

De handgetekende animaties zijn een en al waterverf en zeeblauw, maar de film is ondanks de mythen nergens nostalgisch: Ben speelt even graag met 3D-brillen als hij luistert naar zeeschelpen. De Oscarnominatie is er niet voor niets.