Waarom maakt Google menselijke huid? Een rondje door het laboratorium

Zo’n anderhalve kilometer van het hoofdkantoor van Google in Mountain View, California, staat het Google Life Science-gebouw: een laboratorium met meer dan honderd dokters en gezondheidsexperts, die werken aan een nieuwe vorm van geneeskunde. The Atlantic maakte er de eerste video.

Zo’n anderhalve kilometer van het hoofdkantoor van Google in Mountain View, California, staat een semi-geheime afdeling van Google, gericht op technologische ontwikkelingen op alle gebieden. Wetenschappers testen er zelfrijdende auto’s, contactlenzen voor diabetici, drones. En ze maken menselijke huid.

In een van de gebouwen zit Google Life Science, een laboratorium met meer dan honderd dokters en gezondheidsexperts, schrijft The Atlantic. Zij maken “de geneeskunde van de toekomst”: niet reactief, maar proactief. Zodat je niet met je hoofdpijn naar de dokter moet, maar dat de pijn überhaupt niet ontstaat.

nanodeeltjes in je lichaam

The Atlantic maakte de eerste video in het lab en sprak met Andrew Conrad, de Life Sciences-baas. Hij vertelt over een nieuwe polsband waar Google aan werkt en die kankercellen in je bloed moet kunnen detecteren, nog voordat ze daar verschijnen. Dat gaat met een klein pilletje dat je moet inslikken, waardoor nanodeeltjes, kleiner dan een duizendste van een rode bloedcel, zich door je lichaam verspreiden. De deeltjes kunnen zich vasthechten aan moleculen, proteïnen en (kanker)cellen in het lichaam.

De data wordt verzameld in het polsbandje. Om te testen hoe dat werkt, moeten menselijke armen worden (na)gemaakt. Dat gebeurt met echte huid, waarvan neplichaamsdelen worden gemaakt. Zo kunnen experts zien hoe de nanodeeltjes reageren op verschillende ‘armen’.

voor- en tegenstanders

Voorstanders geloven dat nanotechnologie veelbelovend kan zijn voor de geneeskunde. Onderzoek is er genoeg - de Verenigde Staten hebben sinds 2001 meer dan 20 miljard in onderzoek naar nanotechnologie geïnvesteerd, schrijft The Wall Street Journal. Maar als The Atlantic-verslaggever James Hamblin het lab in gaat, doemt een heel andere vraag op: wil je nanodeeltjes in je lichaam? Futuristisch is het wel.

Hieronder de video van The Atlantic.