Hij maakte een afkeurend geluidje als ik een fout maakte

Elke carrière kent wel een leermeester. Voor schilder Wout Snoek (45) is dat schilder Toon Gunsing (64).

‘Als 18-jarige jongen ging ik op zoek naar werk, mijn lts-schildersdiploma had ik bijna op zak. Met de brommer zocht ik naar een bepaald schildersbedrijf in Zevenaar om kennis te maken, maar ik kon het niet vinden. Na een tijdje reed ik teleurgesteld naar huis en opeens zag ik een ander schildersbedrijf. Ik stapte binnen en mocht aan de slag. Al snel besefte ik dat ik op school wel dingen had geleerd, maar dat ik het vak pas écht leerde toen ik met één van de voormannen mocht samenwerken: Toon Gunsing.

„Toon was een grote man met een kalend hoofd en een lange baard. Hij reed in een oude, piepkleine auto: een knalgele Opel City. Alle collega’s lachte hem daarom een beetje uit, maar dat kon Toon niets schelen. Hij trok zich ook niets aan van de dolletjes die de rest met elkaar maakte. Je probeert altijd geintjes uit te halen, bijvoorbeeld door elkaar te laten schikken op een ladder. Schildershumor. Maar Toon kon daar niet zo om lachen, die was altijd serieus en secuur met zijn werk bezig. Dat vond ik mooi. Echt een vakman. Ik had ontzag voor hem. In de jaren dat ik met hem samenwerkte heeft hij me als schilder fijn afgesteld.

„De eerste tijd bij het bedrijf deed ik allerlei klussen en al snel kreeg ik meer verantwoordelijkheid. Na een paar maanden mocht ik voor het eerst behangen, een muur van wel acht meter hoog. Het was midden in de zomer en snikheet. We bouwden de steiger op en Toon liet bovenin een touwtje met een loodje eraan vast naar beneden zakken. Langs die lijn tekende ik een loodrechte streep. Daarna rolde ik de muur in met behanglijm voor het behang. Na een tijdje hoorde ik Toon een afkeurend geluid maken: „Tuttuttut”. Dat deed hij altijd als ik een fout maakte. Hij zei er nooit bij wat ik dan verkeerd had gedaan, daar moest ik zelf achterkomen. Na een tijdje had ik het door: ik smeerde de lijm te dun op de muur, waardoor die in de hitte alweer aan het opdrogen was. Door Toons manier van corrigeren leerde ik heel secuur naar mijn eigen werk kijken. Dat is waardevol en dat probeer ik over te dragen in mijn eigen schildersbedrijf.”