Argentijnse aanklager wilde Kirchner oppakken

Kladversie arrestatiebevel president gevonden.

Kirchner enTimerman in 2010. Foto AFP

Opnieuw is er een saillant detail naar boven gekomen rond de mysterieuze dood van de Argentijnse speciale aanklager Alberto Nisman, die op 18 januari onder onopgehelderde omstandigheden levenloos werd aangetroffen in zijn appartement in Buenos Aires. Nisman wilde president Cristina Fernández de Kirchner en de minister van Buitenlandse Zaken Héctor Timerman laten arresteren, zo blijkt. Een eerste versie van een arrestatiebevel werd gevonden in de prullenbak van zijn woning.

De ontdekking werd gisteren bekendgemaakt. Een dag eerder had de kabinetschef van de president, Jorge Capitanich, op zijn dagelijkse persconferentie nog theatraal de krant Clarín aan stukken gescheurd. Die krant schreef zondag al dat Nisman werkte aan de arrestatie van de president. Capitanich noemde de berichten maandag openlijk „leugens”.

Het leidde tot verwarring: ook aanklager Viviana Fein, belast met het onderzoek naar de dood van Nisman, ontkende maandag dat van een arrestatiebevel sprake was. Gisteren corrigeerde Fein zichzelf op de radio. „Wat ik had moeten zeggen is: het is duidelijk dat er van een ontwerptekst sprake was.”

Een week voor zijn dood beschuldigde Nisman president Kirchner, Timerman en anderen van het beschermen van de Iraanse verdachten van de bomaanslag op een Joods gemeenschapshuis in 1994 waarbij 85 mensen om het leven kwamen. De regering zou een akkoord hebben gesloten om handel met Iran mogelijk te maken. Nisman zou zijn aanklacht onderbouwen ten overstaan van het Argentijnse congres. Maar een dag daarvoor werd hij dood aangetroffen in zijn badkamer, een pistool naast zijn lichaam.

Nisman maakte zijn uit juni 2014 daterende kladversie van het arrestatiebevel niet af. Een mogelijke arrestatie zou politiek zeer gevoelig zijn en moest worden goedgekeurd door het congres. Hij wilde wel dat Kirchner en Timerman werden ondervraagd, zo blijkt uit zijn laatste aanklacht.

Nismans rapport is openbaar en staat vol transcripties van telefoontaps waaruit moet blijken dat de president de verdachten zou beschermen. Harde bewijzen bevat het echter niet.

Kirchner zei eerst dat Nisman zelfmoord had gepleegd, maar al snel verzekerde ze de Argentijnen dat de aanklager was vermoord om haar in diskrediet te brengen. Ze wees naar de inlichtingendiensten. Spionnen zouden haar eerst hebben gevoed met informatie over vermeende pogingen van de regering om de Iraanse verdachten te beschermen, om de aanklager vervolgens te vermoorden, waarbij de verdenking automatisch op Kirchner en haar entourage zou rusten.