Soms onbereikbaar

De muziek van de Nederlandse band Mister & Mississippi is doorwrocht maar ijl; melancholisch maar niet zwaar. Opmerkelijk is de aandacht voor het geluid – dat wollig mag wasemen, alsof er een deken van twinkeling over de liedjes ligt.

Hoewel ze in stijl verwijzen naar het IJslandse Sigur Rós, klinken Mister & Mississippi aardser. De associatieve melodieën meanderen door de bedding van aanzwellend en afnemend gitaarbrouwsel, waar de stem van Maxime Barlag zich een weg door baant. In sommige nummers zingt Barlag samen met Samgar Lemuël Jacobs, onnadrukkelijk maar gevoelvol.

De nieuwe, tweede cd klinkt zinderend, zonder bombastisch te worden. ‘For us to remember’ heeft een vilten drumsound, en kreeg een fanfare aan blazers. Spontaan klinkt de muziek niet, waardoor het niet altijd makkelijk is om erdoor geraakt te worden. Dat komt deels doordat Barlags stem diep in de instrumentaties wegzinkt. Dan wordt de emotie soms onbereikbaar.