Het werd donkerder

De gitaar van Samba Touré klinkt soms hard, soms licht psychedelisch, maar meestal bedachtzaam, zoals we dat kennen van de bluesstijl uit Noord-Mali. Op Gandadiko lijkt Touré bovendien nog eens bijzonder somber gestemd.

Daar is ook alle reden voor. Nu de VN-missie in Mali moeite heeft de situatie daar te controleren, heeft Touré moeite om zijn goede voornemens voor deze plaat waar te maken. Hij was van plan dit tot een vrolijker album te maken dan zijn vorige, Albala, dat werd opgenomen ten tijde van de jihadistische terreur in het land. Maar openingssong ‘Gandadiko’ (droog land) verhaalt over koeien die zo uitgemergeld zijn dat ze niets meer waard zijn. Een vertaling van de songtekst: „Onze tranen zijn niet genoeg om dit land vruchtbaar te maken.” Die donkere kant ligt Samba Touré overigens goed. Hij heeft een prachtige melancholieke klank, gedrenkt in eeuwenoude tradities, en toch gebruikt hij maar al te graag westerse invloeden. Zo begint ‘Su Wililé’ met een poppy Bo Diddley-ritme, gespeeld op kalebas.