‘Heerlijk duurt het langst’ is nog steeds fris

Nieuwe, zorgvuldig gemaakte reprise doet alle recht aan de humor van Annie M.G. Schmidt en de klassieke liedjes van Harry Bannink

Rosalie de Jong,Chris Tates enLone van Roosendaal in ‘Emma dilemma’, een lied uit de musicalHeerlijk duurt het langst Foto Joris van bennekom

Vijftig jaar geleden is het al dat Heerlijk duurt het langst, de eerste musical van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink, in première ging. Een ‘mjoezikul’ noemde de schrijfster het, ‘musical’ vond ze waarschijnlijk te pretentieus. Ze had, vond ze, gewoon een blijspel geschreven, over de huwelijkperikelen van een allang getrouwd stel, met een puberdochter, een filosofische kruidenier en twee bedreigingen voor de wederzijdse huwelijkstrouw: een secretaresse voor hem en een charmante buurman voor haar. En dat lardeerden ze met liedjes die bijna allemaal klassiekers zijn geworden.

In de nieuwe versie, die gistermiddag in première ging, is de sfeer van de jaren zestig zorgvuldig in tact gehouden – inclusief oranje bankstel en een blankhouten schrotenwand.

Ook de liedteksten bleven onveranderd. Waar in eerdere reprises nog wel eens verouderde namen (minister Luns, boer Koekoek, kunstpresentator Pierre Janssen) door hedendaagse werden vervangen, heeft bewerker-regisseur Paul van Ewijk zulke ingrepen nagelaten. Wel heeft hij het titellied, dat destijds vlak voor de première werd geschrapt omdat de voorstelling te lang duurde, in ere hersteld. Ook lijken de dialoogscènes hier en daar ingekort; ze klinken sneller dan voorheen. Dat is, hoe dan ook, een verbetering. Heerlijk duurde vroeger inderdaad aan de lange kant.

In een eenvoudig, wendbaar decor heeft Van Ewijk een voorstelling gemaakt die de sterke kanten – waaronder de humoristische – van deze musical naar voren haalt en aantoont hoe geïnspireerd Schmidt en Bannink moeten zijn geweest. Het vijfmansorkestje van Alberto Klein Goldewijk blijft doorgaans zo dicht bij Banninks oorspronkelijke combogeluid dat ook de liedjes alle eer wordt bewezen.

Heerlijk duurt het langst werd geschreven voor Conny Stuart. Nu wordt die centrale rol met allure gespeeld door Lone van Roosendaal. Met veel gevoel voor komische timing en zuivere voordracht brengt ze haar twee topnummers: het geestig-assertieve Zeur niet en het ontroerende ‘t Is over. Daarin laat ze ware staaltjes van inleving en hogeschoolexpressie zien.

Naast haar is Chris Tates een benarde, maar tevens overtuigend hypocriete vreemdgaander, terwijl Rosalie de Jong zijn wulpse maîtresse vertolkt. Alfred van den Heuvel is de kruidenier (Kom Kees, ‘t is maar tijdelijk), met de onderkoelde présence van een gedienstige middenstander. Samen met Tates verricht hij voorts gepolijst millimeterwerk in Op een mooie pinksterdag, een van de bekoorlijkste kleinoden uit de Nederlandse liedjescultuur. Alleen de door Dick Cohen gespeelde buurman ontbeert de uitstraling van de oudere charmeur; zijn galant bedoelde Een vrouw zoals jij klinkt meer als de uitnodiging voor een guitig feestje dan als een echt verlokkend aanzoek.

Maar alles bij elkaar is deze nieuwe Heerlijk duurt het langst een met zichtbare toewijding geënsceneerde reprise van een musical die ooit een succes werd. En terecht, zoals ook in deze versie weer duidelijk wordt.