Bij Aziz Sahmaoui wordt de spirituele gnawa feestjazz

De Marokkaanse gnawamuziek is trancemuziek. Nummers kunnen een uur duren, nauwelijks hoorbaar veranderend. Bij Aziz Sahmaoui ligt dat anders. Hij tovert de gnawa om tot afwisselende muziek die op geen enkel jazzfestival zou misstaan. De vijf muzikanten van zijn ‘University of Gnawa’ gebruiken muziek uit de Islamitische soefitraditie om te zoeken naar raakvlakken met jazz, soul, reggae en zelfs festivalrock.

Sahmaoui groeide op in Marrakesh, de internationale handelspost in de woestijn waar de gnawa dagelijks op het Djemaa el Fna-plein klinkt. Hij bekwaamde zich in het bespelen van de ngoni, een klein snaarinstrument, en de mandola-gitaar. Zijn virtuositeit verschafte hem een plek in Joe Zawinuls Syndicate.

Voor zijn eigen band verzamelde Sahmaoui Senegalese en Marokkaanse muzikanten om zich heen die de reikwijdte van de spirituele gnawa weten op te rekken. De percussionist speelt het basisritme op kalebas, maar geeft ook met veel extra percussie de tempowisselingen aan. Slaggitarist Hervé Sambe veroorlooft zich soms rocksolo’s en bassist Alioune Wade biedt een soulvolle groove. Prachtig is hun samenspel wanneer Sambe een John Lee Hooker-achtige blues speelt bij de ontroerende stem van Wade. Pas tegen het einde van het concert, wanneer het tempo hoog ligt, komt iets van de trance-opwekkende herhaling in het spel. Het voelt na zo veel muzikale verwennerij als lichte bloedarmoede, tegelijk is het onmogelijk om niet meegetrokken te worden, steeds dieper de woestijn in.