Opinie

    • Ik

Hongerlopers

In ons streekmuseum raak ik in gesprek met een oude dame, een boerin. Ze haalt herinneringen op aan de hongerwinter.

„Dat was toch zo zielig”, zegt ze, „al die hongerlopers, al die mensen uit de stad, op zoek naar eten. We hebben er wat mee te stellen gehad hoor!”

Ik knik begripvol, en zie in gedachten uitgehongerde stadsmensen, door de boerin blij gemaakt met een zakje aardappelen.

„Op ons erf stond zo’n ouderwetse plee, die ik van mijn moeder schoon moest houden”, vervolgt ze. „Maar al die hongerlopers waren aan de diarree, dus als die mensen waren geweest, dan was dat ding zó smerig. Ja, dat was wat hoor, de hongerwinter. Toen hebben we toch maar een slot op de pleedeur gezet!”

Martin van der Jagt

    • Ik