Haas

Georgina Verbaan

Donderdagavond wachtte in Amsterdam een televisiestudio vol molfanaten op de uitzending van het televisieprogramma Wie is de mol? De aanwezigen verheugden zich op alle complottheorieën die na afloop in een talkshowsetting op tafel gesmeten zouden worden voor een fijn potje speculeren en verdacht maken. Maar het werd de avond van het nieuws dat het nieuws was omdat het geen nieuws uitzond en waar iedereen naar keek. Op een groot scherm van drie bij vier meter was alles – zijnde niets – te volgen. Het speculeren kon dus toch gewoon beginnen.

Ik dook op Twitter voor informatie. Die vond ik, ik zag een foto van een man in pak en las een onduidelijk briefje. Wat stond er nou? ...Hackers… acht zware explosieven met radioactief materiaal?

Voor ik het zelf doorhad was ik opgestaan. Ik ging naar huis, naar Die Korte. Mijn bijnieren ronkten, adrenaline kolkte door mijn aderen. Als een kogel schoot ik door de binnenstad, want zo ben ik. Mijn naam is haas. Angsthaas. Op de radio was inmiddels geluid van de arrestatie te horen. Ik dacht aan een Van der Valk-hotel en dat ik daar graag heen wilde. Een in Drenthe bijvoorbeeld. Daar gebeurt vast nooit iets. Schaaltje appelmoes, kers.

Nee, ik kreeg niet voor niets in aflevering drie al een rood scherm toen ik eens meedeed aan Wie is de mol? Thuis zat mijn lieve Surinaamse oppas op de bank. Ze had geen idee van het gebeurde. We zetten de tv op één en inmiddels was er beeld van de jongen. „Oh ja, dat zijn er meer”, zei ze met en toon die ik voor verlekkerde berusting hield. „Nu gaat het gebeuren hoor.”

Ik las het briefje nog eens, zag de foutjes, en hoorde de jongen op tv praten over inlichtingendiensten waardoor hij was ingehuurd. Och. Mijn oppas stond op om weg te gaan. Ik bood haar een taxi aan. „O nee, hoor. Ik ga gewoon met de bus. Zal wel druk zijn met politie op Centraal Station. Doei.”

Gezond klonk dat. Want ik was zelf even erg bang geweest. Daar schaam ik me voor. In het Westen vallen praktisch geen doden door terroristen. Dat weet ik ook wel. Nederland is een van de veiligste landen ter wereld. Ja, er zal vast eens iets plaatsvinden. En dat is dan heel erg. Maar dan komen we daar overheen. ‘Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest’, was het toch? Dat ga ik maar eens een tijdje blijven herhalen.

    • Georgina Verbaan