Een relaxte romanticus onder de punkrockers

foto max natkiel

Voetballer wilde hij worden, of zanger. Dat wist hij al op zijn negende. Het werd het laatste, want Ronald Tang bezat een expressieve stem en een uitgesproken talent om op het podium een show neer te zetten. Van een aardige, introverte jongen veranderde hij in een podiumbeest, zeggen zij die hem hebben zien optreden met zijn new-wavegroep The Bugs. In de periode 1978-1981 speelden ze meer dan vijftig keer in de Amsterdamse poptempel Paradiso. Ze deden mee aan punkavonden en traden op in voorprogramma’s van U2, The Police, Undertones en The Stranglers.

Soms hadden ze meer succes dan de hoofdact. „You’re fucking great”, kreeg Ronald te horen van Bob Geldof, de zanger van de Boomtown Rats die met instemming naar hun optreden had staan kijken.

„We woonden als het ware in Paradiso”, zegt gitarist Peter Sinnige over de nauwe band van The Bugs met de poptempel. „We repeteerden in de kelder en als tegenprestatie gaven we al die concerten. Als er een band uitviel, riepen ze ons uit de kelder. Onze apparatuur stond er toch al.” Ronald Tang was een muzikaal talent en een geweldige frontman. „Toen we met U2 speelden, was hij minstens zo goed als Bono. Wij hadden de grootste kleedkamer, die avond. Toen Bono na afloop van zijn optreden helemaal bezweet bij ons binnenliep, verontschuldigde hij zich nederig omdat hij verkeerd zat. Hij herkende zijn gelijke in Ronald; twee zangers die het helemaal zouden gaan maken in de popwereld.”

Punkdichteres Diana Ozon kende Ronald Tang uit Huize Chaos, een kraakpand aan de Sarphatistraat dat diende als broedplaats voor punkactiviteiten. „Ronald liet zich niet zo heftig gelden als de meeste punks. Hij was een relaxte jongen. Pas op het podium kwam zijn charisma tot uiting. The Bugs maakten toegankelijke muziek en dat werd niet door iedereen uit de scene gewaardeerd. Commercieel was een vies woord in die tijd.” Ronald was een romanticus, zegt Sinnige. „Het nummer Newspaper girl schreef hij voor de krantenbezorgster op wie hij stiekem verliefd was.”

Ronald Tang verliet The Bugs en begon een Sound System naar het voorbeeld van Jamaicaanse reggaedeejays. Er volgden nog enkele reünies van de band, maar Ronald werd geveld door multiple sclerose. Hij werd graag herinnerd aan zijn wapenfeiten, vooral het recordaantal optredens in Paradiso. Slechts één plaat maakte hij met The Bugs, het inmiddels zeer gezochte Emotion. De muziek klonk te hard voor de radio. Ronald was er trots op.

    • Jan Vollaard