Adviseur

De presentatie van Michael van Praag als kandidaat-president van de FIFA had de botheid van Boer zoekt vrouw. Geen morzel diplomatiek raffinement, eerder beunhazig. Op het filmfestival in Rotterdam zou hij geen seconde zendtijd hebben gekregen. Te dweperig, te geregisseerd, te weinig verhaal. Van Praag speelt de bevlogen idealist, maar blijft koopman.

Lef? De KNVB vond het opportuun de kandidatuur te lanceren via een zelfgemaakte video-interview, alsof de geroepene de toets van vrije nieuwsgaring niet durfde te doorstaan. Dat werd later gecorrigeerd door een haastige persbabbel, maar ook die ontaardde in een pr-praatje. Er kwam weinig honing los.

Eerder was gebleken dat het diplomatieke elan uit de Nederlandse samenleving is weggeslagen met nepfuncties voor enkele gepofte gunstelingen. Klompendiplomatie. In de sport zijn er al helemaal geen leidende figuren met grensoverschrijdend gezag meer. Anton Geesink was de laatste, ook nog in een mix van boerensluwheid en rancune. Niet met de superieure flair van de go between.

Alles aan de ceremoniële kandidaatstelling van Van Praag was fout. Er was niet alleen de truc met het ingeblikte filmpje, al even miserabel waren de mooie woorden over beleid en verandering. Wie bij de FIFA het woord transparantie laat vallen, verduistert zijn eigen verleden. Tot het WK in Brazilië was ook Van Praag een Blattervazal. Misschien was het een zonnesteek, maar in het land van Pelé zocht de Amsterdamse middenstander ineens de aanval. Van Blatter deugde niets meer. Oprotten, die handel. Tijd voor morele herbewapening van het opperste voetbalorgaan.

Words, words, words.

Deze week in Amsterdam reikte hij Blatter alweer de hand. „Sepp, ik beloof je dat je adviseur kan worden als ik word gekozen.”

Adviseur Blatter. Een gehaaide nestor als de Zwitser adviseert zijn bazen regelrecht de vernieling in. Reken maar dat het ondergrondse labyrint van de FIFA vuurvast intact blijft.

Helemaal tragisch werd het toen Van Praag triomfantelijk liet weten dat hij de ondersteuningsverklaring van vijf (kleine) landen waaronder de Faeröer Eilanden binnen heeft. Op de Faeröer is voetbal een hobby voor schaapherders en stukadoors. Een zootje ongeregeld uit de sportschool. En uitgerekend die landlopers roept de stedeling Van Praag in als referentie.

Wanhoopsdaad, natuurlijk.

Ik heb niet de indruk dat Michael van Praag armer zal worden van zijn gooi naar het presidentschap bij de FIFA. Dat hij behoorlijk aan de gierige kant is, weten we uit zijn Ajax-tijd. Het zal de KNVB zijn die er een smak geld mag tegenaan gooien om de campagne van haar voorzitter te financieren. Erg decent is dat niet. Weggegooid geld ook dat beter besteed had kunnen worden aan infrastructuur en jeugdopleiding. Pikant detail: in zijn beleidsverklaring heeft Van Praag het met geen woord over de jeugd, laat staan over de Hollandse school.

Anders dan Blatter houdt de Nederlandse kandidaat-voorzitter niet van mensen afserveren. Ook weer zo huichelachtig: zijn tegenkandidaten werden meteen weg geschoffeld als onbenullen. Ali Bin Al-Hussein, Luís Figo, David Ginola, Jérôme Champagne: in de ogen van Michael een voor een zwaailichten van het niets.

Kamikazekandidaten hebben mijn sympathie. Van Praag FIFA-president tot aan zijn dood: graag dus. Maar dan wel met iets minder morele verontwaardiging over zijn voorgangers die niet wilden deugen. Dames en reisjes gratis, kruimeldieven. Hoe kan je uit dit losbandige plebs een loyale adviseur kiezen? Voor een ordinaire politicus kan dat.

Met politicus Van Praag als FIFA-hoofd is de pretentie van Nederland gidsland helemaal terug. Net op tijd: zo kunnen we de bladzijde van matchfixing en andere malversaties in Tilburg en omstreken meteen omslaan.

Hoera: Nederland rein land.

    • Hugo Camps