Opinie

    • Rolinde Hoorntje

Vloeiende house dankzij de stofzuiger

Rolinde Hoorntje spot trends en geeft tips. Deze week: Floating Points, de dj die leerde sampelen met stofzuigergeluiden.

Een van de meest gedraaide platen in clubs op het moment is ongetwijfeld de nieuwe Floating Points, ‘Nuits Sonores’. Het is een track die Sam Shepherd (28) maakte in het vliegtuig naar festival Nuits Sonores in Lyon, vandaar de naam.

Tot zover niets nieuws. De Chuckies van deze wereld brengen hun hele leven door in een vliegtuig. Waar anders vind je als veelgeboekte dj de tijd om te werken aan een track?

Maar de meeste producers maken niet een perfect gearrangeerde, vrij vloeiende housetrack van twaalf minuten in een vlucht van nog geen anderhalf uur. ‘Nuits Sonores’ is opgebouwd als een goed boek: flarden van jazzy akkoorden zijn de voorbode van een serene pianomelodie waarin de plaat pas na zeven minuten uitmondt.

Het is ook een typische FloPo-track. Niet alleen omdat hij in een voertuig is geschreven - de EP waarmee hij doorbrak in 2009, ‘Vacuum Boogie’, maakte hij, geïnspireerd door een floppy vol stofzuigergeluid, op zijn telefoon in de trein van Manchester naar Londen - maar ook omdat je zijn muzikale vorming erin hoort.

Shepherd groeide op als zoon van een dominee en pianist. Gospel, klassiek en kerkmuziek was het muzikale behang van zijn jeugd. Hij zat als jongen bij het kerkkoor, speelde trombone, drums en piano, maar vond eigenlijk alleen dat laatste leuk. Hij studeerde compositie en jazz piano in Manchester, waar hij begon met het sampelen van platen van de Wu-Tang Clan en ja, stofzuigergeluiden, op de prille leeftijd van twaalf.

Als producer bewaart hij als geen ander de perfecte balans tussen jazz, bass, groovy house en electronica. Hij maakte de beats voor soulzangeres Fatima, wiens fantastische debuutalbum afgelopen jaar op zijn eigen Eglo label verscheen. Hij houdt van Debussy, maar koopt ook veel klassieke jazz, house, boogie en ‘weird all over the place music’.

Als dj had hij vijf jaar een vaste avond in Plastic People, de legendarische Londense club die begin januari sloot, het huis van Four Tet, SBTRKT en Caribou. Het past niet bij zijn voorkomen als gepromoveerd neurowetenschapper, erkende Shepherd – schuchter, brilletje – in december tegenover Red Bull Music Radio, maar als dj draait hij meestal warme disco en soul uit de tijd van Larry Levan. Zijn platen zoekt hij liever uit in de echte wereld dan dat hij ze online koopt, omdat hij niet wil dat een algoritme zijn keuze voorschrijft. ‘I don’t listen to music lightly’, zegt Shepherd zelf. En dat is precies wat hem onderscheidt van de rest.

    • Rolinde Hoorntje