Lossen en laden

Een geslaagde week voor Hester Knibbe (1946), die benoemd werd tot de nieuwe stadsdichter én de VSB Poëzieprijs won. In NRC haar allereerste stadsgedicht ‘Lossen en Laden’.

Men sleept mij pront de haven in, altijd

applaus, er wordt op mij gewacht: ik breng

een gouden vracht. Waaruit dat goud bestaat? Mij

boeit het niet, fruit brandstof huisraad of iets

clandestiens - mijn naam is haas, maar op de boeg

staat sierlijk Ping Meiying Hendrika Fatima; ik strek

mijn rug en draag. Mijn komst past in het dichtwerk

aanbod-vraag compleet met rijm en ritme van het tij.

Straks meer ik aan en word gelost, wacht

weer op nieuw gewicht, vaar dan het zicht uit

mijn bestemming achterna. Of men mij

uitzwaait? Ach, iets waait en drijft mij uit.

    • Hester Knibbe