Reisopera brengt volop sensuele ‘Parelvissers’

Het is een one-hit-opera, De Parelvissers van Georges Bizet, die voor Carmen zoveel meer populaire nummers componeerde. De Parelvissers moet het, naast andere mooie melodieën, vooral doen met het meeslepende duet Au fond du temple saint – wie kweelt dat niet in bad? Zurga en Nadir, parelvissers op Ceylon voor het Sri Lanka werd, willen geen rivalen worden in hun liefde voor priesteres Léïla en zweren elkaar eeuwige vriendschap. Jaloezie en een dreigende brandstapel zijn toch onvermijdelijk. Zurga is uiteindelijk grootmoedig maar bekoopt dat met de dood.

Artistiek leider Nicolas Mansfield ontdekte de dramatische Sri Lankaanse sopraan Kishani Jayasinghe. Rond deze authentieke Léïla organiseerde hij een voorstelling van de originele versie met een Franse dirigent en jonge, goede zangers. Het eenvoudige decor van Wikke van Houwelingen is effectief: een aanrollende tsunami. Elena Werner ontwierp eigentijdse kostuums van opgelapt spijkergoed. Drie lenige jonge jongens zijn door choreograaf Jitti Chompee uit Bangkok met de hele voorstelling verweven.

De enscenering van Timothy Nelson is opmerkelijk sensueel. Zo stijfjes als hij het koor laat bewegen, zo losjes zijn de zeden in de openlijk biseksuele driehoeksverhouding. Léïla omhelst Nadir en Zurga, de door visnetten verbonden vrienden voor het leven die niet van elkaar af kunnen blijven en elkaar langdurig kussen. Volgt nog een triootje op een nachtelijk strand. Verder geen parels te zien.