Helaas houdt het in Breda op

Ik zag je staan toen ik via de trap het perron op kwam, daar hadden we al ons eerste oogcontact. Wachtend op het perron kijk ik je een paar keer aan. Ik wil instappen en zie dat je dezelfde deur pakt. Het wordt mooier, je gaat namelijk ook schuin tegenover me zitten bij de vierpersoons-zitplek. Tijdens de rit kan ik m’n ogen bijna niet van je afhouden terwijl je je papieren door zit te kijken.

Helaas houdt het in Breda op, net voordat je uitstapt, hebben we nog een paar keer oogcontact en verlaat je de trein. Waarom heb ik niets gezegd?