Kraftwerk nog een keer in Nederland dit jaar, in Tivoli voor de Tour

Het Duitse Kraftwerk in Berlijn.
Het Duitse Kraftwerk in Berlijn. EPA / Jens Kalaene

Acht avonden speelden ze in Nederland, en de kaarten waren binnen een paar minuten uitverkocht. Maar er komt een herkansing aan. Kraftwerk speelt in de Tivoli in Utrecht, aan de vooravond van de door de band geliefde Tour de France. Dat wilden ze zelf graag.

En eigenlijk is dat hartstikke logisch. Het laatste album van de , uit 2003, heette per slot van rekening Tour de France (net als de single uit 1983) en was een eerbetoon aan het honderdjarig bestaan van de Tour. Voorman Ralf Hütter is een enorm wielerfanaat.

Daarom was het een grote wens van de organisatie van Le Grand Départ om Kraftwerk te boeken. Maar vanwege die recente concertreeks dachten ze dat dat nooit ging lukken. Tot er vorige week opeens een busje bij Tivoli voorreed, vertelt programmeur Johan Gijsen aan de Volkskrant.

“Er kwam dinsdagochtend een busje met drie Duitsers. Ik dacht dat het technici waren, en bemoeide me er niet mee. Totdat ik geroepen werd, de heren wilden wat meer weten.”

En toen besefte hij dat het Hütter zelf was, die voor hem stond. “Ik nog iets zeggen over hoe goed ik hun vond, maar hij wilde helemaal niet over Kraftwerk praten maar over wielrennen.”

Doping?

Het laatste concert van de reeks in Paradiso werd aan dit album gewijd. NRC-redacteur Ward op den Brouw was bij dat concert aanwezig (oordeel: vier ballen).

“Op het doek achter de vier muzikanten werden eerst filmbeelden getoond uit de tijd dat de Tour écht in Amsterdam begon, de jaren 50. De bij het concert verstrekte 3D-bril deed zijn werk vanaf Vitamin. Duizenden pillen zweefden in allerlei kleuren de zaal in. Doping?!

“Ook zevenvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong, diep gevallen door dope, pedaleerde over het doek op het ritme van de mechanische, perfect uitgevoerde muziek van Kraftwerk. Als The Man-Machine, vrijdag een van Krafwerks ‘greatest hits’, zou je ook de fietsende robot uit Texas kunnen omschrijven. Hij wilde zijn ambacht tot in de details perfect uitvoeren – ook op het gebied van ‘vitaminen’. Armstrong was een controlfreak, net als de mensmachines van Kraftwerk. Die verwantschap valt ook op als je luistert naar The Robots en kijkt naar een ploegentijdrit van Armstrongs US Postalploeg.”

NRC-recensent Hester Carvalho gaf een eindoordeel over de concertreeks.

“In Paradiso was het geluid voortreffelijk, beter dan vorig jaar bij hun optreden in het Evoluon in Eindhoven. De muziek klonk sprankelend en licht. De vliedende klanken waren melancholisch maar luchtig. Het was als soul zonder zweet.

“Kraftwerk verblufte met hun grafische, door Russisch constructivisme, computergames en Bauhaus geïnspireerde animaties; nostalgische stijlen in hypermoderne uitvoering. Deze aanpak deed je je afvragen waarom niet meer popmuzikanten hun shows aankleden met 3D-animaties en 3D-brillen. Te duur, wellicht.”