Opinie

Een ronde kruiperig applaus voor Sisi

U weet wel, het World Economic Forum in Davos, dat trekt elk jaar de belangrijkste mensen in de wereld. Je bent eigenlijk niet echt belangrijk als je er nooit bent geweest. Hoe dan ook, dit jaar was de Egyptische president Abdel-Fattah Sisi er. En hoe.

Ik was er natuurlijk niet bij (totaal onbelangrijk) maar ik las in kranten en op Twitter dat zijn optreden een wild succes was. Dat Sisi naar Davos ging, was vanzelfsprekend: hij is belangrijk, én er was de lokkende aanwezigheid van een enorm aantal potentiële investeerders. Egypte wordt op het ogenblik op de been gehouden door miljardensteun uit Saoedi-Arabië en andere rijke Golflanden, en die kunnen met die lage olieprijzen hun geld ook goed thuis gebruiken.

Onlangs heeft Sisi de islamitische geestelijkheid opgeroepen tot een „religieuze revolutie” om de „gesel van het terrorisme” te elimineren. In Davos herhaalde hij dat „niemand de waarheid kan monopoliseren”, waarmee hij de extremisten bedoelde. Dat horen we graag van een vrome moslim als Sisi. Verder vertelde hij dat de miljoenen die in Parijs betoogden na de aanslag op Charlie Hebdo, onderdeel waren van dezelfde beweging als de miljoenen Egyptenaren die in 2013 demonstreerden tegen de toen nog regerende Moslimbroederschap en die hem aan de macht brachten. Hij zei er niet bij dat zijn leger vervolgens bijna duizend Moslimbroeders had doodgeschoten bij de ontruiming van hun protestkamp.

Hij zei een heleboel meer niet. Dat zijn gevangenissen nu voller zitten met journalisten en andere vermeende tegenstanders dan die van zijn voorganger Mubarak. Dat homoseksuelen en iedereen die als iets anders wordt beschouwd worden opgesloten. Niet alleen in Saoedi-Arabië is atheïsme uit den boze – dáár kun je dat verwachten, vindt u niet? – maar ook in Sisi’s Egypte, waar volgens de grondwet toch de vrijheid van godsdienst absoluut is. Deze maand werd in dit kader een student tot drie jaar gevangenis veroordeeld wegens belediging van de islam. Afgelopen weekeinde vielen nog achttien doden bij politiegeweld tegen betogers.

Ik kan een hele tijd doorgaan. Wat ik zo aardig vond, waren tweets van Gideon Rachman van de Financial Times: „Generaal Al-Sisi geïntroduceerd in Davos – een ronde van kruiperig applaus breekt los.” En vervolgens: „Interviewer in Davos zegt tegen Al-Sisi, ‘de Davos-gemeenschap rekent op uw leiderschap.’ Meer applaus.”

Mensenrechten kwamen niet aan de orde. Ik sprak vorige week ergens in het land over de toestand in het Midden-Oosten rond het kalifaat. Diverse aanwezigen zeiden dat de mensen daar nog niet aan democratie toe zijn. Dat de Saddams en Assads dus beter voor hen zijn. En Sisi. Maar op het gevaar af dat ik nu als een softe mensenrechtenfreak te boek kom te staan: repressie werkt een tijd, mensen, maar uiteindelijk produceert het een heel akelig extremisme. Dus geen applaus voor Sisi a.u.b.