Wilders heeft gelijk maar krijgt het niet

Links-liberalen leggen ons een denkverbod op met de islam, aldus Peter van Ham.

illustratie angel boligan

PVV-leider Wilders waarschuwt sinds jaar en dag voor de dreiging van het islamitisch terrorisme. En terwijl terroristen met de koran in de hand moorden, blijven alle links-liberale partijen volhouden dat dit niets met de islam te maken heeft. Geen enkele Nederlandse partijleider of opiniemaker wil Wilders’ gelijk toegeven. Er zijn vijf verklaringen hiervoor.

Uit ideologisch oogpunt is het logisch dat linkse partijen eerder de PVV als bedreiging zien dan de radicale islam. PvdA, D66 en SP geloven in een maakbare, multiculturele samenleving en van dit geloof valt maar moeilijk afstand te nemen. Elke ideologie bestaat uit een coherent pakket van ideeën. Wilders gelijk geven betekent dat Nederland minder maakbaar is dan gedacht. Wie dit toegeeft haalt het hek van de dam, want waarom zouden we dan zo’n grote, bemoeizuchtige overheid willen hebben die alles beter denkt te weten dan de burgers zelf? En waarom het multiculturalisme blijven toejuichen nu het op zijn grenzen stuit? Het is dan ook makkelijker om de feiten te ontkennen en verdraaien, en Wilders en z’n electoraat weg te zetten als dom en gevaarlijk.

Bovendien staan er veel persoonlijke reputaties op het spel. Politici en opiniemakers geven (bijna) nooit toe dat ze het bij het verkeerde eind hebben gehad, een dreiging hebben onderschat, of hun eigen kunnen overschat. Zo zal geen enkele politicus toegeven dat de introductie van de euro verkeerd is verlopen. En zo horen we geen mea culpa nu de dreiging van islamitisch terrorisme toeneemt. Want wie op dit soort belangrijke thema’s publiekelijk toegeeft fouten te hebben gemaakt, ondergraaft de eigen geloofwaardigheid. D66-leider Pechtold profileert zich als een soort anti-Wilders; wat de PVV voorstaat, kraakt D66 af. Nu toegeven dat Wilders gelijk heeft, is dus onmogelijk voor alle links-liberale partijen. Het reputatieverlies zou onoverkomelijk groot zijn.

Ook staan er grote belangen en veel banen op het spel. Het gaat hier niet eens zozeer om de banen van de politici zelf, maar om diegenen die werkzaam zijn in de immigratie-, integratie- en asielsector. De maakbare, multiculturele samenleving mag wat kosten en velen verdienen er een goede boterham mee. Wilders gelijk geven betekent dat niet alleen het immigratie- en asielbeleid op de schop moet, maar dat ook andere beleidsterreinen – zoals de ontwikkelingssamenwerking – moeten worden herzien.

Wie in deze kwetsbare sectoren werkzaam is, realiseert zich dat de PVV geen gelijk mag en moet krijgen, wat er ook gebeurt. Dan maar liever de Parijse aanslagen bagatelliseren en de dreiging van Nederlandse jihadstrijders proberen op te lossen met nog meer sociale projecten voor kansarme jongere en nog meer geld voor ‘krachtwijken’.

Wilders gelijk geven heeft daarnaast verreikende geopolitieke gevolgen. Turkije en de Golfstaten bemoeien zich nadrukkelijk met het lot van hun geloofsgenoten in West-Europa. De Turkse premier vergeleek onlangs de Duitse anti-islambeweging Pegida onverdroten met de Islamitische Staat. Nederland laat zich voorstaan op uitstekende relaties met bijna alle islamitische landen, van Turkije tot Jemen en zelfs Saoedi-Arabië. De kwetsbaarheid van Nederland werd duidelijk tijdens de recente islamstickeraffaire. Wanneer een door de PVV geïntroduceerde islamkritische sticker al de handelsbetrekkingen met Saoedi-Arabië op scherp zet, dan valt de economische schade van een Nederlandse ommezwaai richting PVV niet te voorzien. Dit verklaart met name het VVD-standpunt ten aanzien van de islam en de liberale volharding dat Wilders geen gelijk mag krijgen.

Ten slotte moet de haat jegens de persoon Geert Wilders niet worden onderschat. Links-liberaal Nederland laat zich voorstaan op de eigen tolerantie en ruimdenkendheid, die echter abrupt ophoudt wanneer het over Wilders en de PVV gaat. Nu de PVV gelijk lijkt te krijgen over de groeiende dreiging van de islam, wordt er nog een tandje bijgedaan om Wilders te marginaliseren en demoniseren. Deze strategie dient tevens om de PVV-achterban te intimideren.

Elke scholier, student, leraar of ambtenaar die het in zijn hoofd haalt zich uit te spreken voor Wilders, kan rekenen op sociale sancties. Vandaar de opmerkelijke stilte in ons land, ook al staat de PVV in de peilingen op 27 zetels en zou ze daarmee de grootste partij worden.

Ideologie, belangen en persoonlijke aversie zorgen ervoor dat Nederlandse politici de dreiging van islamitisch terrorisme zullen blijven onderschatten of zelfs ontkennen. We hebben ons daarmee een denkverbod laten opleggen, ook al gaat de islamisering van West-Europa gestaag en zienderogen door.